Marjolein Knuit

In een mantelpakje op Malta

Terwijl leeftijdsgenootjes in de kleuterklas op de vraag wat ze later wilde worden altijd ‘juf’ of ‘moeder’ riepen, antwoordde de nu 20-jarige TCS-studente Bertine Bos steevast met ‘Minister van Buitenlandse Zaken’. Ze zit al aardig in de richting van deze diplomatieke ambitie, want op dit moment loopt ze stage bij de Nederlandse ambassade op Malta. Compleet met eigen visitekaartje en mantelpakje vervult ze vijf dagen per week de functie van ‘Assistant Research Officer’ en daarnaast volgt ze nog een cursus Italiaans: heel intensief dus, maar vooral erg ‘fantastico!’.

Stage lopen bij een ambassade; hoe pak je dat in hemelsnaam aan? Ruim een jaar geleden schreef Bertine haar eerste sollicitatiebrief naar aanleiding van een vacature bij de Ambassade in Valletta waarna ze werd uitgenodigd voor een gesprek. Van de 41 gegadigden werden vervolgens twee stagiaires uitgekozen die allebei een half jaar op de Maltese ambassade zouden doorbrengen. Een van de gelukkigen werd Bertine, derdejaars studente Taal- en cultuurstudies met de hoofdrichting Politieke geschiedenis & internationale betrekkingen.

Tussen Kerst en Oud & Nieuw vertrok ze naar Malta, het eiland onder de ‘laars’ van Italië. Gelukkig hoefde ze de jaarwisseling niet in haar uppie te vieren, want vader- en zus-lief waren met haar meegereisd. Begin januari begon ze haar stage als ‘assistent research officer’ zoals op haar visitekaartje staat. Haar stageonderzoek naar de illegale migrantenproblematiek op Malta wordt afgewisseld met allerlei andere interessante en leerzame dingen op de ambassade.

Deze werkzaamheden variëren van officiële bezoeken en feestelijke openingen tot het organiseren van activiteiten in het kader van het Rembrandtjaar. Ook bezoekt Bertine met de ambassadeur de briefings voor het corps diplomatique van de Maltese autoriteiten en rapporteert hierover naar Den Haag. “Denk hierbij aan Maltese ministeries die ingericht zijn a la Sissi-paleizen waar we door de chauffeur in dienstauto mét vlag naartoe gereden worden.” Verder begeleidt Bertine werkbezoeken van Nederlandse ambtenaren aan Malta. “Je begrijpt: minstens zo interessant als met je neus in de boeken zitten.”

Op de ambassade blijkt de sfeer overigens bij lange na niet zo stijf en officieel te zijn als ze had verwacht: “De wekelijkse staf meeting op maandagochtend verloopt vaak onder het genot van een Hollandse stroopwafel in een informele sfeer. Ook haar collega’s vallen alleszins mee. Bertine heeft dan ook al aardig wat leuke internationale contacten opgedaan: met de Duitse en Franse stagiaire gaat ze regelmatig de stad in en op ook bij de cursus Italiaans heeft ze al leuke mensen leren kennen.

Haar stage loopt dus op rolletjes, maar fysiek heeft Bertine al heel wat te ver-duren gehad.  Behalve een acute keelontsteking “door een iets te overdreven zomer-in-je-bol-gevoel” kreeg Bertine onder andere te kampen met een afgebroken kies. Gelukkig kan ze zich op zulke momenten terugtrekken in haar eigen appartementje. Aanvankelijk betrok ze een woonruimte midden in het uitgaanscentrum van Malta, maar voor het gemak verhuisde ze onlangs naar een appartement dichter in de buurt van de ambassade.

Terwijl wij ons in Utrecht door de striemende regen een weg banen van Drift naar Krom-menieuwegracht en terug paradeert Bertine dus door de zonnige lanen in Malta, waar ze niet alleen leert dat ze bij het drinken van een kopje koffie haar pink omhoog moet houden, maar vooral een kijkje krijgt in de keuken van een ambassade. Als Bertine de ambassade net zo goed bevalt als andersom, zal ze nog heel wat mantelpakjes moeten aanschaffen.

Geef je reactie