Marjolein Knuit

Quarterlife crisis: als de toekomst je achtervolgt

Kan de toekomst je achtervolgen? Net als veel leeftijdgenoten schuif ik beslissingen over mijn toekomst vaak zo ver mogelijk voor me uit. Terwijl je met een diploma en indrukwekkend CV op zak bij elk bedrijf kunt beginnen en met je spaargeld wel drie wereldreizen kunt maken. Maar juist deze keuzevrijheid jaagt veel twintigers de stuipen op het lijf, blijkt uit onderzoek: maak kennis met de quarterlife crisis.

Na 4 jaar of meer studeren ligt de wereld voor je open. Ga je aan de slag bij dat ambitieuze bedrijf met dertig vakantiedagen, reis je eerst de wereld rond van je gespaarde studiefinanciering of kies je ervoor je rustig te settelen en misschien zelfs voor een baby? Voor een twintiger draait alles om keuzes en verwachtingen en de druk om aan deze verwachtingen te voldoen.

Volgens Evelyn Prinsen, oprichtster van Quarterlifequest, zijn dit typische kenmerken van een quarterlife crisis. Net zoals een midlifecrisis bij veertigers zorgt voor twijfels en impulsief gedrag, staan twintigers en dertigers onder grote druk om toch vooral met interessante dingen bezig te zijn (en het visuele bewijs daarvan op Facebook te plaatsen). Als je het gevoel hebt achter te lopen bij leeftijdsgenoten en bang bent om kansen te missen loop je zelfs het risico burn-outverschijnselen te ontwikkelen.

Is dit alles?
Eigenlijk begint het al na de middelbare school, bij het kiezen van een studie: de keuze aan opleidingen is zo enorm en divers dat de eerste twijfel dan vaak al gezaaid is. In de studentenperiode kan dit zich gemakkelijk verder ontwikkelen. De ene na de andere medestudent gaat een periode in het buitenland studeren of heeft een geweldige stage bij een groot bedrijf te pakken. En daar zit je dan op je studentenkamertje, denkend ‘is dit het nou, mis ik iets?’.

Ook in verdere levensfasen, als er sprake is van een carrière en kinderen, kan een quarterlife crisis toeslaan. Te veel van jezelf vragen in het werk, niet meer aan een eigen leven toekomen en zo het contact met jezelf kwijtraken. Het klinkt als new-age, maar het is een werkelijkheid waar talloze twintigers en dertigers mee te maken krijgen.

Op de website van Quarterlifequest wordt dit als volgt omschreven: “de diepere achtergrond van deze onrust komt voort uit onze cultuur waarin het gebruikelijk is je te identificeren met vormen. Met een baan, een huis, een partner. Je identiteit – en gevoel van eigenwaarde – hangt daarmee voor een groot deel af van de dingen die je bereikt hebt in je leven. Juist quarterlifers hebben nog niet zo veel vastomlijnde dingen bereikt. Die kunnen nog niet echt zeggen: dit is van mij, dit heb ik bereikt, dit is mijn leven, dit is mijn baan of mijn partner.”

Wachten tot je 40 bent
En dan? Wachten tot je 40 wordt en je niet meer tot de ‘doelgroep’ van de quarterlife crisis behoort? Volgens Evelyn Prinsen, die uitgebreid onderzoek deed naar het fenomeen, zijn er verschillende manieren om gevoelens van onrust en leegte te verminderen. ” Door jezelf los te maken van alle rollen, functies of uiterlijkheden waar je je identiteit aan ophangt, ontstaat er rust in je leven.”

Vergeet dus de verwachtingen waar je krampachtig probeert te voldoen en heb aandacht voor jezelf. Daar horen veelbelovende titels bij als ‘De creatie spiraal’ en ‘Beslissen doe je zo’, maar vooral zelfreflectie: wat vind je belangrijk, wat zijn je motivaties en je doelen? Het heeft geen zin om ontevreden zijn als je geen alternatief hebt om naar te streven. “Door de acceptatie van het Nu ontstaat er ruimte voor verandering”, aldus Prinsen.  Het maakt de toekomst dan wel niet voorspelbaarder, maar wel minder angstaanjagend.

door Marjolein Knuit

Geef je reactie