Ter voorbereiding op het jaarlijkse Groot Dictee der Nederlandse taal aanstaande woensdag (elk jaar omcirkeld in mijn agenda) heb ik online vast wat oefeningen verricht. Op www.grootdictee.nl kun je grasduinen in oude dictees en taalspelletjes spelen, ook tegen andere taalfanaten; net als op televisie onder de bevlogen leiding van Philip Freriks.

Op de website kun je oude dictees uit vorige edities maken. Uit de oorspronkelijke afleveringen zijn de fragmenten met de zinnen geknipt, voorgelezen door de presentatoren in de Eerste Kamer, die je vervolgens in een tekstveld typt. Er is een apart veldje voor bijzondere tekens, erg handig. Bij het controleren van de zinnen geeft het programma aan welke woorden je onjuist hebt geschreven en aan welke woorden een verhaal vast zit: als je hierop klikt krijg je een videofragment van een van de juryleden die bijvoorbeeld vertelt waarom je chef-kok met een koppelteken schrijft (die had ik dus fout, ik had het aan elkaar geschreven).

Het Klein Dictee
De reden dat ik gecharmeerd ben van de manier waarop de NPS het dictee online aanbiedt, is dat ik tijdens mijn opleiding voor het vak Practicum nieuwe media een soortgelijk concept heb ontwikkeld. Samen met mijn teamgenoten ontwikkelde ik een website  in het kader van het fictieve dictee voor kinderen, door ons Het Klein Dictee der Nederlandse taal gedoopt. Het idee bestond uit een online kwalificatiemethode voor het tv-evenement van Het Klein Dictee: bekende Nederlanders als Ali B. lezen dicteezinnen voor in een soort chatboxinterface, waarin de zinnen kunnen worden getypt. Hartstikke leuk natuurlijk, en we wonnen er nog de elevator pitch mee ook.

Ondanks deze affiniteit met het dictee heb je mij nog nooit in de Eerste Kamer gezien. Elk jaar zeg ik dat ik ga meedoen met het kwalificatiedictee in de Volkskrant, maar elk jaar ‘vergeet’ ik dat. Eerst maar even oefenen. Voorlopig moet ik het maar doen met dit gephotoshopte (of schrijf je dat met een ‘f’?) toekomstscenario.