Vorige week werd ik via mijn werk benaderd voor een extra klus bij mijn vorige stage-adres, Beeld en Geluid. En omdat ik het nooit erg vind om mijn weekplanning volledig om te gooien zat ik een dag later op het Mediapark research te doen in het archiefsysteem Immix en teksten te schrijven voor een nieuwe vertoning in de media experience: een 15 minuten durende compilatie fragmenten van Nederlandse kinderprogramma’s.

De geschiedenis heeft er één, de betawetenschappen ook en de kindertelevisie nu dus ook: een eigen canon. In dit geval 50 kinderprogramma’s vanaf de jaren ’50 tot nu die een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten. Van die 50 programma’s wordt een dvd-box gemaakt met fragmenten uit de kenmerkende programma’s uit elk decennium. De fragmenten worden aan elkaar gepraat door Edwin Rutten. In de media experience komt een verkorte versie van de dvd: een compilatie van 15 minuten kinderprogramma’s. Ik ben verantwoordelijk voor de tekst die Edwin Rutten inspreekt voor de media experience.

Woorden tellen
Dat betekent dat ik korte teksten schrijf over de programma’s die in de compilatie langskomen, op basis van informatie die ik opzoek in het archiefsysteem Immix. Verder moet ik voortdurend uitrekenen op hoeveel woorden en dus op hoeveel seconden spreektijd ik zit en of het een beetje loopt allemaal. Ik zit dus de hele tijd mijn eigen zinnen hardop voor de computer uit te spreken. Het schrijven van voice-overteksten is namelijk heel anders dan het schrijven van leesteksten.

De opnames voor de dvd en media experience zijn volgende week. Op 10 september wordt de tentoonstelling rond de canon van de kindertelevisie geopend in Beeld en Geluid. En misschien zie je daar onderstaande fragmenten wel terug.