Persoonlijk ben ik erg blij met mijn naam. Marjolein is een originele naam, met meer lettergrepen dan de gemiddelde naam die de huidige babygeneratie krijgt. De populairste namen van 2009 zijn namelijk Daan en Emma, gevolgd door Sophie en Sem. Leuke namen, maar ze passen wat mij betreft uitstekend in de categorie ‘one size fits all’.

Als kersverse ouder vind je je baby het meest bijzondere op de wereld, kan ik me zo voorstellen. Dan wil je hem toch een naam geven waarmee je die bijzonderheid benadrukt, en niet een waardoor hij een van de vele Danen of Emma’s is? Op die manier wordt zo’n naam toch een beetje een lege huls, waar elke willekeurige persoonlijkheid in kan worden gepropt. Zo van, dit is een hippe naam, dan wordt mijn kind daar in elk geval niet mee gepest later.

Anderzijds zijn er natuurlijk ouders die hun kind juist koste wat kost een bijzondere naam willen geven, zoals een automerk of een plaatsnaam. Of gewoon een heel exotische (en vaak onuitspreekbare) naam zoals Anjali of Luana. En daar hoort dan een oer-Hollands gezicht bij met sproeten een bloempotkapsel bijvoorbeeld. Niet erg geloofwaardig. Maar doordat er bij zulke namen vaak 10 manieren zijn om het te spellen zullen deze namen het niet snel in de top-20 van kindernamen halen, gelukkig.

Dan heb je ook nog de categorie namen die voornamelijk eindigen op ‘-ey’: Wesley, Davey, Britney of Kayley bijvoorbeeld. Uit onderzoek is gebleken dat je die namen beter links kunt laten liggen als je niet wilt dat je kind later het verkeerde pad op gaat. Met andere woorden: ‘Jeffrey is geen naam – het is een diagnose’, aldus Onze Taal. Met mijn excuses aan alle doctor andussen die Jeffrey heten: als je je kind zo noemt, vraag je gewoon om problemen. Ik zie in elk geval meteen van die jongens uit die tv-serie New kids on the block voor me, met zo’n foute trainingsbroek en een matje in de nek. Nee, dan zou ik mijn kind ook liever Daan of Sem noemen.

Bekijk de volledige lijst met populaire kindernamen.