Marjolein Knuit

Lang leve YouTube

Ik zou een slechte trendwatcher zijn. Als je mij 5 jaar geleden had gevraagd of het ooit iets zou worden met YouTube had ik je waarschijnlijk hard uitgelachen. De naam alleen al! Wie noemt zijn site nou ‘Youtube’? Dat bekt toch niet? Waarom heet het niet gewoon ‘videosite.com’ of zoiets? Dat klinkt veel logischer.

Is het je trouwens wel eens opgevallen hoe verschillend mensen ‘Youtube’ uitspreken? Een beetje nerd zegt het op zijn Amerikaans: ‘youtoeb’. Maar de meeste mensen fietsen er  een ‘j’ in en spreken het uit als ‘joetjoep’ (meer dan 27.000 resultaten in Google trouwens).

En toch is YouTube net als Google en Hyves zo ingeburgerd dat het een werkwoord is geworden:  even YouTube’en. Oké, dat is inderdaad wel iets makkelijker te vervoegen dan videosite (ik videosite, jij videositet, wij videositen?). Maar dan nog; wie gaat er voor de lol naar amateuristische homevideo’s van andere mensen kijken, dacht ik destijds. Tja, miljarden mensen dus, inclusief mezelf. Als tijdverdrijf, sociale bezigheid en researchbron. Zelfs actualiteitenprogramma’s gebruiken filmpjes van YouTube in hun uitzending en zetten dan heel klein in beeld ‘bron: YouTube’. Alsof dat meteen duidelijk maakt wie van alle miljarden gebruikers het betreffende filmpje heeft geupload.

En het leuke is dat je helemaal geen videokunstenaar hoeft te zijn om miljoenen views te krijgen op je filmpje. Zelfs filmpjes die alleen bestaan uit de foto van een zanger met zijn liedje op de achtergrond worden miljoenen keren bekeken.  En sommige filmpjes worden zo leuk gevonden dat mensen ze downloaden en opnieuw op YouTube zetten. Zo zwerven er intussen tientallen dezelfde filmpjes rond van twee playbackende Chinezen en een dramatisch kijkende hamster. Allemaal met miljoenen hits.

En dan beweren sommige mensen dat we als samenleving  geen collectieve momenten meer kennen, nu er 5000 televisiezenders zijn en we er ook nog internet bij hebben gekregen. Het is nou eenmaal geen 1962 meer, toen programma’s nog miljoenen kijkers trokken, gewoon, omdat er niks anders op tv was. Dat heb je niet meer, belangrijke voetbalwedstrijden en terroristische aanslagen uitgezonderd. Maar YouTube kan er ook wat van. Het schept toch een band, als je samen met 4528930 andere mensen naar hetzelfde filmpje van Kabouter Wesley hebt gekeken. En als ik zeg: niezende pandabeer, broek aan m’n laars en angry German kid, dan weet bijna iedereen waar ik het over heb!

Geef je reactie