Een recensie van Practicum nieuwe media

Soms staan er van die cursusbeschrijvingen in de studiegids waarvan je geen chocola kunt maken of waarvan je graag zou willen weten hoe het er in de praktijk aan toe gaat. Daarom doet Alalos elk blok verslag van de meest uiteenlopende, spannende, onnozele, goedgeorganiseerde, saaie en leerzame vakken die de faculteit Letteren biedt. Deze editie: een recensie van het Practicum nieuwe media.

Wat belooft het?
Practicum nieuwe media wordt de eerste drie blokken van het studiejaar gegeven aan studenten uit de opleidingen CIW en TFT en TCS-ers met de specialisatie mediastudies, cultuureducatie of aanverwante richtingen. Het practicum is verplicht voor iedereen die de master nieuwe media & digitale cultuur wil volgen. Alleen de studenten van wie het studiepad goed aansluit bij het practicum of die genoeg studiepunten hebben verdiend worden geplaatst. Read the rest of this entry »

“W8 ff, ben egt zo trug!” De jeugdige Internetgeneratie laat weinig heel van de oorspronkelijke Nederlandse taal. Chatten via programma’s zoals msn is ongekend populair. Praten met elkaar via Internet is overigens niet meer genoeg. Het is namelijk veel leuker om, terwijl je met elkaar kletst over bijvoorbeeld de zin van het leven, via een webcam toe te kijken hoe de persoon aan de andere kant van het beeldscherm drie straten verder in zijn neus zit te peuteren. Daarbij kan het chatvenster ook nog opgefleurd worden met een ‘persoonlijke’ achtergrond. Wat wil je nog meer? Hogere cijfers voor Nederlands op je rapport!

Los van de bekende risico’s van chatten – voor je het weet heb je een blind date met de heks die je in de kleuterschool terroriseerde door je potloden af te pakken – vormt chatten namelijk ook een gevaar voor de Nederlandse taal. Onze taal wordt niet alleen bedreigd door het toenemende gebruik van Engelse termen – “Ik kon die screensaver niet downloaden van je homepage, omdat mijn browser crashte,” – maar door de verbastering van Nederlandse woorden tot gemuteerde creaties die in de verste verte niet meer lijken op hun oorspronkelijke betekenis. Read the rest of this entry »

Het is april, het is zonnig en ik ben vrolijk. Ik loop lekker door de stad te slenteren als ik plotseling struikel. Nadat ik ben een rood hoofd weer overeind ben gekrabbeld sta ik oog in oog met de boosdoener: een colablikje. Hoewel er op elke straathoek wel een prullenbak te vinden is, vindt men het blijkbaar toch nodig om zijn/haar afval elders te deponeren. Rust er een taboe op de vuilnisbak of zo?

Al jaren voert Stichting Nederland Schoon actie voor een schoner milieu in Nederland. Of dat zijn vruchten afwerpt is moeilijk te zeggen, aangezien je patatbakjes vaker op straat ziet liggen dan opgeruimd. Wat is er toch onaantrekkelijk aan een zwoel kijkende Fabiënne die de verpakking van haar broodje gezond – een patatje oorlog komt haar slanke lijf niet in – netjes in de prullenbak gooit? Read the rest of this entry »

Hoewel sommigen van mening zijn dat de befaamde Harry Potter boeken ècht in het Engels gelezen moeten worden, gaat dit natuurlijk niet op voor de jongere fans. De Nederlandse vertaling van de boekenreeks is daarom gemaakt door Wiebe Buddingh’. (inderdaad, de zoon van dichter Cees Buddingh’). Na de release van elk nieuw verschenen deel trekt deze man zich maanden achtereen terug om zich te storten op het vertalen van termen als ‘diagon-alley,’ ‘Hogwarts’ en ‘mudblood’.

Wij als Letteren-studenten vragen ons natuurlijk ten zeerste af welke moeilijkheden de goede man daarbij tegenkwam, en hoe hij omging met het vertalen van typische termen, zonder daarbij de dubbele betekenis ervan te ondergraven. Want terwijl Franse en Duitse vertalingen alle oorspronkelijke namen en termen handhaven, heeft Buddingh’ zijn fantasie de vrije loop gelaten. Dit heeft geleid tot prachtige woorden als ‘Glamorgana’ en ‘fantaciteerveer’. Read the rest of this entry »