Rob Wijnberg over de jongerengeneratie van nu

“Jongeren zappen, chatten en blowen zich suf”, begint het boekje Boeiuh! van Rob Wijnberg, gevolgd door de ene rake typering van de jeugd na de andere. En Rob kan het weten, want hij is zelf 25. In dit pamflet over zijn eigen generatie verklaart hij aan de hand van de woorden boeiuh, chilluh en pimpuh waarom de jeugd is zoals ze is, ervaren vanuit zijn persoonlijke perspectief. Het resultaat is een eerlijke, scherpe, soms verontrustende maar nergens veroordelende schets van een passieve en hedonistische generatie, die misschien wel onze redding is.

Over jongerencultuur heeft iedereen wel een mening. Dat is een verschijnsel van alle tijden. Maar de huidige jongerengeneratie gaat, in tegenstelling tot eerdere generaties, gebukt onder iets nieuws: een overvloed aan prikkels, afkomstig van talloze actualiteitenprogramma’s, opiniepeilingen, infotainment, games, I-pods en reality-tv. Deze informatie-overload is volgens Wijnberg de oorzaak van de passivititeit en apathie ten opzichte van de samenleving die de jeugd van tegenwoordig zo kenmerkt. Read the rest of this entry »

“Medy wil scoren, educatie gaat verloren!”

“Met Medy van der Laan is educatie van de baan!” De boodschap was duidelijk, van zo’n 100 medewerkers van de educatieve omroep Teleac/NOT, die op 27 juni in Den Haag protesteerden tegen de nieuwe mediawet van Medy van der Laan. Een van de implicaties van dit voorstel is namelijk dat Teleac/NOT wordt ondergebracht bij de NOS. Om deze fusie was het de demonstranten niet zozeer te doen, maar wel om het feit dat dit geen garanties geeft voor de waarborging van educatieve televisie, radio en internet. En dat liet Teleac/NOT in Den Haag met veel toeters en bellen merken.

In een week tijd heeft Teleac/NOT een bliksemactie op touw gezet om zoveel mogelijk medestanders te activeren. Er werd een petitie opgesteld die al ruim 8000 keer werd ondertekend door betrokkenen, kijkers en andere sympathisanten, maar ook door instanties als de Nationale Onderwijsbond en Kennisnet. Hoewel de nieuwe mediawet de RVU ook treft, ging deze omroep niet mee in het protest van Teleac/NOT. Read the rest of this entry »

Ze moesten er om half vier ‘s ochtends voor opstaan, maar het hartverwarmende onthaal in de Wisseloord studio’s maakte veel goed voor de Vlamingen van Clouseau. Afgelopen vrijdagochtend waren Koen en Kris Wauters te gast in het Radio 2 programma De gouden uren  met Daniel Dekker. In het intieme gezelschap van een twintigtal gelukkige fans (waaronder ondergetekende) brachten ze vijf nummers, waarvan vier van de nieuwe cd Vanbinnen. Het bewijs dat Clouseau niet alleen in stampvolle Sportpaleizen kan knallen, maar ook in een knusse studio het publiek stil krijgt met juweeltjes als Ik denk aan jou en Daar gaat ze.

Het Nederlandse offensief waar Clouseau de afgelopen weken mee bezig is geweest, begint duidelijk zijn vruchten af te werpen. Er wordt geestdrift meegeklapt en meegezongen op Hier bij jou en Ik zie de hemel; alleen de aanstekers ontbreken er nog aan. Samen met gitarist Tom Vanstiphout en percussionist Frank Michiels weet Clouseau tegelijkertijd te ontroeren en op te zwepen. In de knusse ruimte, waarin het publiek plaats heeft op luie banken en stoelen, komt de muziek goed tot zijn recht. Read the rest of this entry »

Australische gitarist zet Wageningen in vuur en vlam

Zijn duim zorgt voor de bas, de rest van zijn rechterhand zorgt voor de melodie en het ritme: gitarist Tommy Emmanuel zette met zijn befaamde ‘fingerstyle’ theater de Junushoff in Wageningen in vuur en vlam. De Australiër begon daar afgelopen zaterdag aan zijn tour door Nederlandse theaters en schouwburgen en nam tevens de tijd om vier fans tijdens een masterclass de kneepjes van zijn stijl bij te brengen. Ongelooflijk hoe één man en zijn gitaar een hele dag weet te boeien; met flair, maar vooral met humor. Of zoals Chet Atkins zei: “Je kunt Tommy niet zien optreden zonder je gelukkig te voelen.”

Dat was afgelopen zaterdag duidelijk te merken in de zaal. Het maakt niet uit wat Tommy speelt, het is allemaal even boeiend. Of hij nou anekdotes vertelt zoals regelmatig het geval was tijdens de masterclass, of tijdens zijn concert haast acrobatisch toeren met zijn gitaar uithaalt; het is allemaal een lust voor het oog en oor. Op een informele manier wijdt hij ‘s middags tijdens de masterclass het publiek in in zijn stijl en techniek maar ook in zijn humor, zoals op het moment dat een toeschouwer tijdens een nummer opeens de zaal verlaat: “het wordt zo beter, hoor!” roept Tommy hem na. Read the rest of this entry »

Gewapend met een gitaar en een prachtige stem zette singer/songwriter Stevie Ann afgelopen zaterdag de BNN studio in vuur en vlam. Ze stond met haar band op het podium in het 3fm programma That’s live, waar ze vier nummers speelde. Nu nog in een klein gezelschap, maar dat zal niet lang meer duren: met haar mooie teksten en warme stem zal ze snel heel Nederland voor zich winnen.

“Wat een gezellige incestueuze bende!” roept DJ Eric Corton als blijkt dat het merendeel van de bezoekers zaterdag familie is of op een andere manier nauw verwant is aan de Zilveren Harp winnares Stevie Ann. Opa’s en oma’s, neven en nichten en vrienden en vriendinnen zijn een heuse pelgrimstocht aangegaan om vanuit het Limburgse Roggel in de Hilversumse studio te geraken. Voor de rest zijn de barkrukken en loungebanken in de bar, waar als een van de weinige bedrijfsplekken in Nederland nog gewoon gerookt en gedronken mag worden, bezet door bewonderaars die zich via e-mail hebben opgegeven om de uitzending bij te wonen. Read the rest of this entry »

“Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan, hij brengt ons Sint Nicolaas, ik zie hem al staan met mijn cameratelefoon met 1.5 megapixel en 3 keer optische zoom.” De intocht van Sinterklaas afgelopen zaterdag verliep ogenschijnlijk als vanouds: nog steeds verborgen kinderen zich verlegen achter de jas van moeders als de Sint een handje kwam geven: het enige verschil met vroeger is dat ouders haast bovenop Sinterklaas staan om de boel vastleggen met hun handycam (“is leuk voor later”) en dat de kinderen in plaats van een handje massaal hun cameraphone uitsteken om Sinterklaas via mms te versturen.

Want hoewel de baard van Sinterklaas even wit blijft en zijn Pieten even zwart, is de samenleving die ze jaarlijks met de pakjesboot binnenvaren, veranderd. Het ontzag voor de haast onsterfelijke man lijkt te zijn geslonken. Wat begon met kwajongensstreken als het losrukken van zijn baard is inmiddels overgegaan in vandalisme. Deze zaterdag nog vond een stel hebberige ouders uit IJmuiden het nodig een zwarte Piet in elkaar te tremmen om op die manier snoepgoed voor hun kroost te bemachtigen. Read the rest of this entry »

Trends zijn wonderlijke verschijnselen: ze komen op, worden gesignaleerd, gevolgd en achtergelaten. Neem die verschrikkelijke bontlaarzen die ineens het straatbeeld bepalen: ik wist dat modetrends uit de geschiedenis zich herhalen, maar dat mode uit de ijstijd ook weer hip zouden worden had ik niet verwacht. Roken is ook zoiets: het roken zelf is niet meer ‘in’, evenmin als niet-roken, maar juist de ‘quitters’ zijn ineens hip. Ik zal het proberen uit te leggen.

Ik ben absoluut geen trendwatcher: ik merk altijd pas dat iets in is als het alweer uit is, zeg maar. Toch valt mij de laatste tijd op dat zich een nieuwe trend voltrekt in rokersland: het stoppen. Ineens laten rokers massaal hun peuken liggen en gaan over op een andere, minder ongezonde verslaving, snoepen of zo. Ten minste, in mijn omgeving dan. Maar dat maakt het verschijnsel niet minder interessant; waarom is het ineens cool om dat pakje Marlboro op te geven? Ik heb er de volgende theorie over:

Het is nooit hip geweest om niet te roken. Wel verstandiger, maar nooit hip. Rokers zijn aan de ene kant wel jaloers op de discipline van niet-rokers, maar voelen zich tegelijkertijd, laat ik het subtiel brengen, ietwat elitair ten opzichte van hen. Ondanks allerlei ideële reclamecampagnes op televisie en rookzuilen op stations is roken in het openbaar nog steeds niet iets waarvoor je je schaamt. Vanuit hun plekje naast de rokende rookzuilen op de perrons kijken rokers neer op iedereen die hen met de adem ingehouden passeert. Read the rest of this entry »

“Je moet veel verder ingooien!” roept mijn vriendje als ik het haakje met een stukje brood eraan in het midden van de sloot laat zakken. “Die karpers zitten nooit zo dicht aan jouw kant, je moet aan de overkant gaan liggen met je aas!” Principieel doe ik net alsof ik hem niet hoor want van die logica kan ik geen chocola maken. Als die vissen altijd aan de overkant zitten, waar moet ik dan inwerpen als mijn vriend met zijn hengel aan diezelfde overkant gaat staan? Volgens zijn redering zitten er in een straal van minstens twee meter geen vissen in zijn buurt, maar volgens diezelfde redenering moet ik juist op die plek inwerpen. Of houdt zijn logica ook in dat die karpers in het geval van twee tegenover elkaar staande vissers in het midden van de sloot zwemmen? Ik kan er met mijn verstand niet bij. Read the rest of this entry »