Marjolein Knuit

Categorie: Media

Schrijven is je onderscheiden

Vroeger, toen je het onderwerp voor je jaarlijkse spreekbeurt op de basisschool nog uit zo’n informatieboekje uit de bibliotheek haalde en niet van Google, moest je als kind je werkstuk of spreekbeurt van a tot z uitschrijven. Je kon wel smokkelen door de teksten uit die boekjes letterlijk over te nemen, maar het leukst was toch de reactie van de meester als hij zei dat hij de stukjes die je zelf geschreven had het leukste vond om te lezen. Je was warempel ergens goed in!

Een paar jaar later ging je bij de schoolkrant van je middelbare school – je moest ergens beginnen – en schreef stukjes voor andere obscure blaadjes. Verslagen, recensies en andere teksten poepte je er achter elkaar uit, terwijl de rest van de klas zat te persen om er ook maar een alinea uit te krijgen. Ondertussen verbeterde je je vrienden waar het maar kon (‘neehee, het is groter dan, niet groter als!’) en opeens wist je het: ik word journalist. Lees meer

Is dit stukje wel leuk genoeg?

Ik zou veel meer moeten schrijven, bedenk ik me als ik naar de Linkedin-pagina’s van mijn oud-studiegenoten en hun ‘connections’ kijk. De een freelancet voor tig verschillende bedrijven en tijdschriften, de ander is zelfs bezig met een boek. Niet dat ik zo slecht bezig ben, helemaal niet: ik heb een best indrukwekkend portfolio op mijn website staan en als multimediaredacteur bij een omroep zit ik ook helemaal niet verkeerd.

Maar ik schrijf minder dan dat ik zou willen, en nu er in de begroting op mijn werk maar 1 uur per week is vrijgemaakt voor het maken van nieuwe content zoals dat heet, schrijf ik niet meer dan een paar Twitterberichtjes voor de Beeldbank of MediaMind per week, à 140 tekens per stuk. Tel uit je winst.

En ik vind het moeilijk om zonder aanleiding gewoon in het wildeweg te gaan schrijven. Er moet echt ergens een oproep staan in een krant of op een website om een stuk te schrijven voor de een of andere wedstrijd wil ik eindelijk de pen weer eens oppakken. In mijn documenten op m’n computer staan zelfs nog een stuk of tien nooit afgemaakte columns en artikelen  te verstoffen. Af en toe begin ik vol goede moed aan het schrijven hele ad remme stukjes, met van die lekkere korte zinnen en cynische grapjes, trucjes die ik heb afgekeken van andere columnisten. Maar zodra ik er een bevredigend eind aan probeer te breien is mijn inspiratie op, moet de hamster gevoerd worden of staat de postbode voor de deur.

Kortom, ik vind altijd wel een excuus om het niet af te maken.  Misschien komt dat doordat ik onbewust altijd probeer vast te houden aan een bepaalde structuur. Ik bedenk voordat ik een recensie of sfeerverslag ga schrijven nooit hoeveel alinea’s ik ga besteden aan het beschrijven van de voorstelling of het citeren van mensen, maar zodra ik overga op een ander genre, zoals de column,  denk ik toch in witregels, tussenkopjes en topische zinnen.

Misschien leg ik de lat voor mezelf wel te hoog. Ik bedoel, de meeste tekst op internet bestaat uit reclame en geleuter, dus daar doe ik al niet voor onder. En het is niet alsof mijn stukjes in de krant komen, wat mijn faalangst zou kunnen rechtvaardigen. Misschien ben ik gewoon bang om de 40 bezoekers die mijn website dagelijks bezoeken teleur te stellen. Dat ze denken ‘nou nou, heeft die Marjolein niets beters om over te schrijven dan haar hamster?’. Dat wil ik natuurlijk ook niet. Maar het is allicht beter dan helemaal niet te schrijven. Dat staat zo suf, heb ik nota bene een weblog met naast elke post de datum prominent in beeld, duurt het soms weken of maanden voor er iets nieuws op staat. Dat moet anders kunnen. Heb ik toch nog een goed voornemen voor 2010.

Vertrutting op tv

Het Kweetniet-syndroom

The artist formerly known as Meneer Kaktus, oftewel Peter Jan Rens, vindt dat de Nederlandse televisie aan het vertrutten is. Terwijl het van mij juist wel wat minder mag met al die porno op TMF die voor videoclips moet doorgaan, gescheld in soaps en geweld in tekenfilms. Maar mister Haribo heeft wel een punt.

Men neme een boksring, 50 ADHD-kindertjes (maar dat bestond toen nog niet) en drie knotsgekke presentatoren. Voila, De grote meneer Kaktus show in een notendop. Kweetniet applaudisseerde door met zijn hand op zijn voet te slaan en mevrouw Stemband liep rondjes terwijl ze heel hard riep: ‘de tweede rooooonde, de tweede roooonde!’. Zie je het weer voor je? Lees meer

Meer media, minder aandacht

Een béétje mediagebruiker heeft behalve een Hyve (want Hyves is zo 2007) ook een account op Facebook, Twitter, Second life en Linkedin. Natuurlijk moeten er elke dag interessante weblogs worden gecheckt en de nodige podcasts worden gedownload. Voor het lezen van een krant heb je tegenwoordig ook internet nodig (voor de crossmediale en/of user generated content!) en ondertussen staat de mobiele telefoon geen seconde uit. ‘Waar pak je je rust?’ vraagt ook de NS zich af. De schrijvers van ‘Me the media’ wijzen ons op de paradoxale tragiek van de gemedialiseerde samenleving.

De toegankelijkheid van media wordt zo extreem dat je er bijna niet meer aan kunt ontkomen. Voor je het weet ben je zo druk met het invullen van je bezigheden (Twitter: ‘what are you doing?’ of Hyves: ‘what’s on my mind?”) op alle social networksites waar je lid van bent dat je nauwelijks nog daadwerkelijk aan die bezigheden toekomt. Het syndroom van de ‘continuous partial attention’ noemen de schrijvers van ‘Me the media’ dat, waardoor we steeds minder rustmomenten kennen in onze drukke levens. Lees meer

Van sms-fout tot miscommunicatie: ‘Goeiemoggel!’

Heb je ’em al gezien? De briljante reclame van KPN waarin communicatie via sms en e-mail de meest hilarische taalveranderingen oplevert? ‘Ik word knetterbek van die sproetjes! Dit is de apdeling transploft, niet de apdeling sproetjes.’

Een ‘verspreking’ is in een sms’je snel gemaakt. Als je de T9-functie op je mobiel gebruikt moet je oppassen dat je als afsluiting de ontvanger geen ‘jus’ geeft in plaats van een kus en wel zegt dat je van hèm houdt en niet van ‘lot’. En ook zonder T9 zijn typfouten erg common. Lees meer

Marjolein ‘met genoegen’ afgestudeerd!

2007-09-19 - Diploma-uitreiking Marjolein Master 036_retouchedVanmorgen heb ik het Academiegebouw in Utrecht mijn langverwachte Masterdiploma in ontvangst genomen. Na een jaar lang intensief studeren, stagelopen en schrijven kan ik mezelf eindelijk ‘Master of Arts’ noemen. Met een cijfergemiddelde van 7,4 ben ik ‘met genoegen’ afgestudeerd.

Tijdens een sessie waarin acht studenten hun bul uitgereikt kregen, werden we bedolven onder lovende woorden van onze begeleiders. Chiel Kattenbelt, die mijn tutor was gedurende het afgelopen jaar, sprak zijn goedkeuring uit over mijn prestaties en drukte me op het hart ‘vooral te blijven schrijven’: en dat ben ik hoe dan ook van plan! Lees meer

Mediawijsheid op school

kinderenbengVan vrijblijvend naar verplicht

Afkickklinieken voor gameverslaafden; psychiatrische hulp voor kleuters met een pornofetisj door internet: nieuwe media hebben heel wat teweeg gebracht in de samenleving. Educatie over deze media staat echter op een laag pitje, terwijl vooral jongeren non-stop online zijn op MSN, hyves en World of Warcraft. Initiatieven om jongeren te helpen mediawijs te worden zijn versnipperd en vrijblijvend. In mijn mastereindwerkstuk pleit ik daarom voor een andere benadering: het integreren van mediawijsheid in de schoolvakken.

Wat media met jongeren doen, is lang niet zo belangrijk als wat jongeren met media doen. Terwijl in de vorige eeuw media-educatie vooral gericht was op het beschermen van de jeugd tegen de verderfelijke invloeden van film en televisie, stelde de Raad voor Cultuur in 2005 een andere aanpak voor. Met mediawijsheid introduceerde de Raad een actieve en gelaagde benadering van media-educatie, die past in de huidige mediatrends: het laten gelden van je persoonlijke stem, op weblogs, Youtube, sms of andere media. Lees meer

Zo kan het ook bij Beeld en Geluid

Scholenbezoek Tabor 004Scholen komen massaal af op de educatieve arrangementen bij Beeld en Geluid. Sommige scholen verwerken hun bezoek in een project over media, of maken er zelfs een examenonderdeel van. De meeste scholen zijn echter nog niet zover, heb ik ontdekt in mijn stageonderzoek. Maar met een flinke dosis inzet en enthousiasme is er veel mogelijk, zoals de volgende voorbeelden laten zien.

De Open Scholengemeenschap Bijlmer in Amsterdam heeft mazzel met zo’n betrokken docent Nederlands en Maatschappijleer. De workshops Nieuws en Soap die hij met zijn twee vmbo-klassen bij Beeld en Geluid heeft gevolgd, sloten goed aan bij zijn plannen om media bij zijn lessen te betrekken. In twee middagen ervoeren de scholieren bij Beeld en Geluid wat er allemaal komt kijken bij het maken van een cliffhanger en nieuwsreportage. Na deze introductie heeft hij zijn leerlingen hier zelf mee aan het werk gezet. Lees meer

Het belang van mediawijsheid

kinderenbengTelevisie, internet en computergames zijn zo alomtegenwoordig in ons dagelijks leven, dat hun aanwezigheid bijna vanzelfsprekend is. De manier waarop wij met deze media omgaan verdient echter meer aandacht. “Media bepalen ons wereldbeeld”, is de achterliggende gedachte van de Beeld en Geluid Experience in Hilversum, waar ik momenteel stageloop. Een bewustwording daarvan is de eerste stap in de richting van een verantwoorde omgang met media: mediawijsheid.

Een van de belangrijkste groepen waarvoor mediawijsheid van groot belang is, zijn kinderen. Zoals ik eerder heb uitgelegd in mijn artikelen over sms-taal en videdoclips is het gebrek van jongeren aan enig referentiekader wat betreft sociale omgangsvormen, seksualiteit en taalgebruik er debet aan dat zij zeer gevoelig zijn voor wat hen wordt voorgespiegeld op televisie of internet. Lees meer

Gamen voor school

Als je goed was in kiezen, was je waarschijnlijk geen TCS gaan studeren. Maar na het feest van het eerste jaar moet er dan toch echt gekozen worden, en wel uit maar liefst vijftien hoofdrichtingen. In de rubriek “hoofdrichtingwijzer” vertellen in elke Alalos TCS-studenten over hun hoofdrichting. Waarom hebben ze voor deze specialisatie gekozen, wat vinden ze er leuk aan (en wat niet) en wat voor toekomst zien ze met deze hoofdrichting voor zichzelf weggelegd?

Yvonne Woldberg: vierdejaars TCS met hoofdrichting Nieuwe media & digitale cultuur

Voor Yvonne was haar keuze voor de hoofdrichting Nieuwe media “niet echt een heel bewuste keuze. Omdat ik al in mijn eerste jaar vooral veel film en televisievakken had gekozen, werd het automatisch film- en tv wetenschap of nieuwe media”. Lees meer