Dit artikel schreef ik voor Vives, het vakblad ten behoeve van (ict) vernieuwingen binnen het onderwijs, editie januari 2011. Lees hieronder het artikel integraal op mijn website, of bekijk de pdf-versie.

Clip & Klaar

Digitale schoolborden hebben in de meeste klaslokalen hun plek wel veroverd. U kunt op het digibord filmpjes laten zien ter ondersteuning van de les. Maar: waar kunt u geschikte filmpjes vinden? Bijvoorbeeld in de SchoolTV-beeldbank, een database met meer dan 2500 gratis educatieve clipjes. Marjolein Knuit, multimediaredacteur Schooltv-beeldbank en Eigenwijzer. vertelt meer.

Met een digibord in de klas wordt het bekijken van filmpjes op internet kinderspel. Dat kan natuurlijk op de videosite YouTube, maar de kwaliteit daarvan is niet gegarandeerd, om nog maar te zwijgen over alle advertenties en discutabele reacties bij de video’s  die rechtstreeks de klas in worden gebombardeerd. Bij de clips op de Schooltv-beeldbank is de inhoud gecontroleerd op kwaliteit en de site biedt bovendien andere diensten die het gebruik op het digibord interessant maken.

Nieuw: digibord pop-up

Bij iedere clip op de SchoolTV-beeldbank hoort een letterlijke tekst, niveauaanduiding en vakgebied: dat kenden we al. Maar met de nieuwe digibord pop-up wordt het afspelen van een clipje op het digitale schoolbord nog eenvoudiger. Om te voorkomen dat het clipje het hele digibord in beslag neemt, wat gebeurt als je een clip fullscreen afspeelt, opent de clip in een pop-up die een deel van het scherm zichtbaar laat: ideaal als je tegelijkertijd een ander document of website wilt openen.

Schooltv-beeldbank Plus

Met het digibord kun je meer interactie in de klas brengen door leerlingen spelletjes te laten spelen of zelf iets op te laten zoeken. Met Schooltv-beeldbank Plus voorziet de Schooltv-beeldbank ook in die behoefte. “In dit nieuwe onderdeel zijn tientallen quizzen, werkbladen en links te doorzoeken die iets extra’s bieden bij een bepaalde clip: Plus. Leerlingen kunnen op die manier iets actiefs doen door tegen elkaar een quiz te spelen over de Romeinen of de Middeleeuwen terwijl de leerkracht iets anders kan doen in de wetenschap dat de klas verantwoord bezig is. En doordat elke quiz minstens drie Schooltv-beeldbankclips bevat, zijn leerlingen zeker tien minuten zoet met zo’n quiz.
Lees de rest van het artikel

Seksualisering en de onvolmaakte emancipatie van vrouwen

Wij vrouwen zijn een heel eind gekomen. We hebben gevochten voor kiesrecht, zeggenschap over onze carrière na het huwelijk, over anticonceptie en abortus. Maar wat doen vrouwen nu om verder te stijgen op de emancipatieladder? We paaldansen op vrijgezellenfeestjes, we laten ons op de kont slaan door veredelde rappers in videoclips en we laten ons aanpraten dat onze borsten en geslachtsdelen plastische chirurgie nodig hebben om er ‘normaal’ uit te zien. De gewillige stoeipoes als vervolmaking van het feminisme? In tegendeel: onze huidige geseksualiseerde samenleving laat niet zien hoe ver vrouwen gekomen zijn, maar hoe ver we nog te gaan hebben.

Seksualiteit en lichamelijkheid als machtsvertoon zijn alom aanwezig in onze gemedialiseerde samenleving. Je kunt geen muziekzender opzetten zonder geconfronteerd te worden met kronkelende vrouwenlichamen en geen glossy openslaan zonder overspoeld te worden met paginagrote advertenties van vrouwen met putjesloze benen en perfecte lichaamsverhoudingen. Het illustreert twee grote misvattingen waarop de huidige seksualisering rust: het idee van de maakbare vrouw (met cosmetische chirurgie en Photoshop hoeft niemand meer lelijk te zijn) en het idee van seks als product. Lees de rest van het artikel

Van vrijblijvend naar verplicht

Afkickklinieken voor gameverslaafden; psychiatrische hulp voor kleuters met een pornofetisj door internet: nieuwe media hebben heel wat teweeg gebracht in de samenleving. Educatie over deze media staat echter op een laag pitje, terwijl vooral jongeren non-stop online zijn op MSN, hyves en World of Warcraft. Initiatieven om jongeren te helpen mediawijs te worden zijn versnipperd en vrijblijvend. In mijn mastereindwerkstuk pleit ik daarom voor een andere benadering: het integreren van mediawijsheid in de schoolvakken.

Wat media met jongeren doen, is lang niet zo belangrijk als wat jongeren met media doen. Terwijl in de vorige eeuw media-educatie vooral gericht was op het beschermen van de jeugd tegen de verderfelijke invloeden van film en televisie, stelde de Raad voor Cultuur in 2005 een andere aanpak voor. Met mediawijsheid introduceerde de Raad een actieve en gelaagde benadering van media-educatie, die past in de huidige mediatrends: het laten gelden van je persoonlijke stem, op weblogs, Youtube, sms of andere media. Lees de rest van het artikel

Televisie, internet en computergames zijn zo alomtegenwoordig in ons dagelijks leven, dat hun aanwezigheid bijna vanzelfsprekend is. De manier waarop wij met deze media omgaan verdient echter meer aandacht. “Media bepalen ons wereldbeeld”, is de achterliggende gedachte van de Beeld en Geluid Experience in Hilversum, waar ik momenteel stageloop. Een bewustwording daarvan is de eerste stap in de richting van een verantwoorde omgang met media: mediawijsheid.

Een van de belangrijkste groepen waarvoor mediawijsheid van groot belang is, zijn kinderen. Zoals ik eerder heb uitgelegd in mijn artikelen over sms-taal en videdoclips is het gebrek van jongeren aan enig referentiekader wat betreft sociale omgangsvormen, seksualiteit en taalgebruik er debet aan dat zij zeer gevoelig zijn voor wat hen wordt voorgespiegeld op televisie of internet. Lees de rest van het artikel

Hoe seks door videoclips in waarde degradeert en hoe mediawijsheid daartegen kan helpen

Vroeger, toen ik een jaar of veertien was, kende ik de top 40 uit mijn hoofd en danste ik mee op de pasjes uit alle videoclips. Anno 2007 zijn de meeste danspasjes in zulke clips echter vervangen door blote billen, borsten en suggestieve bewegingen. Met een druk op de afstandsbediening, muis of mobiele telefoon heeft de digitale generatie een orgie op het scherm. Hoort het bij de leeftijd? Dacht het niet, maar wel bij het mediatijdperk. Daarom is dit geen pleidooi voor betutteling, maar voor nieuwe educatieve invalshoek: het stimuleren van mediawijsheid.

Diverse protestgeluiden over de toenemende hoeveelheid geweld en seks in videoclips hebben geklonken en zijn snel weer gesmoord, onder het motto dat iedereen maar voor zichzelf moet beslissen wat hij of zij wil zien. Hiphopjournaliste Myrthe Hilkens Myrthe Hilkens pleit voor keiharde maatregelen om met seks doordrenkte videoclips van de televisie te weren. Niet zonder reden, want als insider weet Hilkens maar al te goed hoe vrouwen in de hiphopscene behandeld worden: tijdens een seminar van de IASPM in juni vorig jaar vertelde ze hoe ze praktisch gedwongen wordt om voor interviews met hiphopartiesten haar kleding aan te passen: niet te strak en niet te bloot, want voor je het weet proberen ze je het bed in te krijgen. Lees de rest van het artikel

“The line is busy. Try again later.” “Service unavailable.” “Internal server error.” Dit is slechts een greep uit het arsenaal aan errors die de Elektronische Leer Omgeving (ELO) WebCT Vista nog wel eens geeft. Het is dus niet verwonderlijk dat steeds meer cursussen van de Letterenfaculteit overgaan op het gebruik van weblogs in plaats van of naast WebCT. Ligt de toekomst van de online leeromgevingen van de Universiteit in handen van sites als www.blogger.com en www.web-log.nl of is er een andere functie voor weblogs weggelegd? Lees de rest van het artikel

De tekenfilm in verandering

Een klein Japans jongetje dat zijn moeder uitscheldt voor dinosaurus en een pratende spons die op de bodem van de oceaan hamburgers bakt in het plaatsje Bikinibroek. Is dat humor? Miljoenen Nederlandse kinderen vinden van wel. Ouders zijn minder enthousiast over tekenfilms waarin lompe opmerkingen en gedragingen over het scherm vliegen. De populariteit van Shin Chan, Totally Spies en Pokémon is niettemin enorm en lijkt met geen kijkverbod te bestrijden. De tijd dat kinderen ademloos naar De smurfen en Tom & Jerry keken, is voorbij: de tekenfilm wordt steeds brutaler.

Wat in 1928 zo onschuldig begon met een piepende Mickey Mouse die in zwart-wit over het scherm danste, is anno 2005 ontwikkeld tot een van de meest succesvolle televisiegenres. Nadat Walt Disney in de vorige eeuw de eerste tekenfilmfiguurtjes ter wereld bracht, is er veel veranderd aan de tekenfilm. Onschuldige pratende muizen, eenden en honden maakten plaats voor pratende robots en imperialistische buitenaardse wezens. De tekenfilm heeft zich ondertussen stevig geworteld in het televisieaanbod. Zo’n tien jaar geleden was dat geen probleem, maar nu Barbapa en Calimero zijn vervangen door Dragonball Z en  Yu Gi Oh, moeten de tekenfilmzenders de verdediging in. Lees de rest van het artikel