Doorbreken op de camping
Op zondag 3 keer naar de kerk, bij de verkiezingen op de SGP stemmen en geen tv in huis; Barneveld staat bekend als reformatorisch dorp. Maar Barneveld is tevens thuishonk van de steeds groter groeiende kerkgemeenschap Doorbrekers. Een dankbaar onderwerp voor veel roddelgesprekken, die meestal gaan over handen die vol overgave in de lucht worden gestoken, confettikanonnen tijdens de kerkdienst en wat dat allemaal wel niet moet kosten.
Maar dat is wel oppassen geblazen, want voor hetzelfde geld is je gesprekspartner ook een doorbreker. Daarom beginnen veel van die roddelgesprekken tussen Barnevelders met de zin ‘zit hier iemand bij de Doorbrekers?’ waarna er een beerput wordt opengetrokken. Tenminste, als iedereen ontkennend antwoordt.
En het lastige is; je ziet er niks van als iemand bij de Doorbrekers zit. Bij gereformeerden is het makkelijk, die zien er elke dag uit als matrozen, met het haar keurig ingevlochten, witte kniekousen en op zondag een bijpassend hoedje. Bij de Doorbrekers ligt dat er niet zo dik bovenop.
Daarom – en nu kom ik eindelijk to-the-point – was ik lichtelijk verbaasd toen een mede-campinggast zich afgelopen zomer op de camping in Luxemburg ontpopte als aspirant-Doorbreker. Geen echte, want hij kwam uit Apeldoorn en daar zit nog geen Doorbreker-vestiging. Zouden ze wel kunnen doen trouwens, en dat dan de Apeldoorbrekers noemen.
Maar hij kwam regelmatig op de camping in Voorthuizen en daar had hij van de Doorbrekers gehoord. Kwamen wij uit Barneveld? Waarom zaten wij dan niet bij de Doorbrekers? ‘Zo dicht bij het vuur van de heilige geest!’ sprak hij terwijl hij zijn armen spreidde en zijn ogen ten hemel richtte. Dat laatste is niet waar, maar dat vond ik gewoon leuk om erbij te verzinnen. Waarop wij iets mompelden over uitslapen, geen behoefte en we kennen al die liedjes niet.
Maar gelukkig had deze christelijke medemens ook vakantie van zijn kerk, want hij probeerde ons verder niet te bekeren. Toch leverde deze ervaring wel een nieuwe levensles op: de volgende keer toch maar geen christelijke camping uitkiezen om onze vakantie door te brengen. Of ons vermommen als matroos.
Deze column schreef ik als oefenopdracht voor een workshop column schrijven van Erik Roest bij de BDU.
Ze speelden allebei in de soap Goede tijden, slechte tijden, maar hebben nog nooit samen op het podium gestaan. In Blind vertrouwen spelen Rick Engelkes en Angela Schijf een echtpaar dat twee jaar geleden hun dochter is kwijtgeraakt bij een auto-ongeluk. In het Barneveldse Schaffelaartheater speelde de cast de tweede try-out van het stuk, dat op 9 februari in première gaat in het Delamar theater. Het wordt gepromoot als relatiethriller, maar dan wel een die af en toe meer weg heeft van een komedie.
Na 2,5 jaar stukjes schrijven, projecten uitvoeren en sites ontwikkelen voor Eigenwijzer en de Schooltv-beeldbank, is er een einde gekomen aan mijn tijd bij NTR: Schooltv. Vanaf januari ga ik (parttime) aan de slag bij het Barneveldse Schaffelaartheater als PR-medewerker.
Barneveld stond afgelopen zaterdag in het teken van theater: living statues, muziek en levensgrote giraffen zetten het centrum – letterlijk - op stelten. In combinatie met het gunstige weer en de massaal toegestroomde bezoekers, is het derde door de Barneveldse middenstandsvereniging georganiseerde straattheaterfestival wederom een succes.
Research
Tientallen Barneveldse talenten presenteerden zich zaterdag massaal op het Raadhuisplein. Zangers, zangeressen, bandjes en zelfs een koor zongen de sterren van de hemel tijdens de eerste editie van talentenjacht Ei-Factor. Duidelijk is dat Barneveld er een prachtig nieuw evenement bij heeft. Skip Intro won de prijs voor beste band en Talitha Holl werd uitgeroepen tot beste singer/songwriter
Dat de Barneveldse Krant het kleine nieuws dat dichtbij de burger staat nooit schuwt, is algemeen bekend. Vanaf nu kunnen lezers echter hier ook zelf een bijdrage aan leveren. Op de per 30 april vernieuwde website kun je zelf berichten, filmpjes en afbeeldingen uploaden.