Ik leerde Marcel van Roosmalen kennen als de schrijver van stukjes in de nrc.next van woensdag over cursussen in het bedrijfsleven. Dat klinkt niet zo spannend, maar de stukjes die van Roosmalen daarover schrijft tonen dat juist zo genadeloos aan, dat ze hilarisch zijn om te lezen. Ik verheug me er elke week weer op. En nu kan ik non-stop genieten van zijn reportages in zijn boek ‘Het is nooit leuk als je tegen een boom rijdt’. Een recensie.

Voordat zijn stukjes in nrc.next verschenen had ik nog nooit van Marcel van Roosmalen gehoord. Hij schijnt een briljant boek over Vitesse te hebben geschreven, wat ik dus niet gelezen heb omdat het een boek over Vitesse is. Erg charismatisch is hij ook al niet; hij ziet er uit als iemand die chronisch te weinig slaapt en te veel rookt en het lukte hem om ruzie te krijgen met een bus vol bejaarde pelgrims. Even voor de beeldvorming.

Onweerstaanbaar

Toch zijn de verhalen van deze tegendraadse journalist onweerstaanbaar. Dat ligt niet bepaald aan de onderwerpen. Een weekendje weg in de Kempervennen, een bustour door Volendam en het wereldduurrecord vissen met lange hengel spreken nou niet bepaald tot de verbeelding. Wat kun je daar nou over schrijven? Veel, zo blijkt. Van Roosmalen schrijft alles wat hij ziet en hoort op in zijn notitieboekje, en zelfs de meest onnozele waarnemingen komen uiteindelijk in zijn stukjes terecht: “Simone was blond en haar stem deed aan juffrouw Jannie uit Jiskefet denken.” Maar daardoor zie je het wel meteen voor je. Lees de rest van het artikel

Vroeger, toen je het onderwerp voor je jaarlijkse spreekbeurt op de basisschool nog uit zo’n informatieboekje uit de bibliotheek haalde en niet van Google, moest je als kind je werkstuk of spreekbeurt van a tot z uitschrijven. Je kon wel smokkelen door de teksten uit die boekjes letterlijk over te nemen, maar het leukst was toch de reactie van de meester als hij zei dat hij de stukjes die je zelf geschreven had het leukste vond om te lezen. Je was warempel ergens goed in!

Een paar jaar later ging je bij de schoolkrant van je middelbare school – je moest ergens beginnen – en schreef stukjes voor andere obscure blaadjes. Verslagen, recensies en andere teksten poepte je er achter elkaar uit, terwijl de rest van de klas zat te persen om er ook maar een alinea uit te krijgen. Ondertussen verbeterde je je vrienden waar het maar kon (‘neehee, het is groter dan, niet groter als!’) en opeens wist je het: ik word journalist. Lees de rest van het artikel

Een nieuw initiatief op het gebied van journalistiek: Mediacontainer. 12 jonge journalisten hebben zich verzameld in dit collectief. Sinds deze week verzorgen ze beurtelings een recensie op de entertainmentpagina in Sp!ts.

Mediacontainer
In de journalistiek liggen de banen niet voor het oprapen, ontdekten de (ex-)studenten journalistiek. Onder de noemer ‘Mediacontainer’ bieden ze daarom gezamenlijk hun diensten aan, zodat ze elkaar kunnen helpen aan opdrachten en ervaring. Lees de rest van het artikel

Het leek zo mooi: met de opkomst van web 2.0 zouden burgers het voor het zeggen krijgen in de journalistiek. Zelf nieuws maken, foto’s insturen en discussiëren over wat er speelt: anno 2008 is daar nog weinig van terecht gekomen, geven redacties toe. Erik van Heeswijk legt op De Nieuwe Reporter uit waarom.

Sinds user-generated content een buzzwoord werd, proberen bijna alle kranten, tijdschriften en televisieprogramma’s hiervan hun graantje mee te pikken. Toch willen echt inhoudelijke initiatieven voor burgerjournalistiek nog niet van de grond komen. Berichten zijn vaak inhoudelijk niet sterk genoeg, of er wordt gewoon te weinig gepost. Lees de rest van het artikel

Dat jongeren geen kranten meer lezen, ligt in elk geval niet aan de stichting ‘Krant in de klas’. Vandaag staat er in nrc.next een uitgebreid artikel over de werkwijze en doelstellingen van Kik: leerlingen een kritische houding aanleren om kranten mee te benaderen.

Hoewel de Raad voor Cultuur in 2005 een ambitieus rapport uitbracht over het belang van mediawijsheid, is daar vervolgens weinig concreets mee gedaan. Stichting krant in de klas vormt samen met Kennisnet, SchoolTV, Kijkwijzer en Beeld en Geluid de belangrijkste spelers binnen het veld van mediawijsheid.

In het huidige regeerakkoord is een voorstel opgenomen om een ‘media-educatie- en expertisecentrum’ op te richten. Nog zo’n ambitieus plan! Ik ben benieuwd of en wat daarmee gaat gebeuren. Het is in ieder geval van belang dat er een centraal instituut komt, want door z’n versplinterde karakter is het nu moeilijk om mediawijsheid in het lesprogramma te integreren. Nog een factor om rekening mee te houden bij het schrijven van mijn MA-thesis over mediawijsheid!

Vrouwen met topfuncties in de media zijn nog steeds een zeldzaamheid, concludeert de stichting Vrouw & Media. In nrc.next van 10 april wordt uitgelegd hoe dat komt. Hoewel er momenteel twee vrouwen in de hoofdredactie van die krant zitten, en het merendeel van de journalistiekstudenten vrouw is, staan er nog altijd meestal mannen aan het hoofd van kranten.

Vrouwen willen wel, maar denken dat ze het niet kunnen, of hebben er simpelweg de tijd niet voor. “Mannen hebben wel tijd om na hun werk een borrel te drinken en elkaar op de schouders te slaan, vrouwen moeten toch thuis de bekende ballen in de lucht houden”, aldus Femke van Zeijl, voorzitter van de stichting Vrouw & Media in nrc.next. Lees de rest van het artikel

Jur van Ginkel, hoofdredacteur van de Barneveldse Krant, is uitgeroepen tot de moedigste hoofdredacteur van Nederland.

Hij ontving de onderscheiding voor zijn moed om de Barneveldse Krant ingrijpend te veranderen. Onder van Ginkel’s bewind is de krant overgegaan op tabloid-formaat en komt er uitsluitend lokaal en regionaal nieuws op de voorpagina. Een succes, want geheel tegen de trend in is het abonnee-aantal van de Barneveldse Krant het afgelopen jaar gestegen.

Het is de eerste keer dat de prijs voor moedigste hoofdredacteur is uitgereikt. De wedstrijd is een initiatief van De redactie, een uitzendbureau voor journalisten.

In de nrc.next van vandaag staat een paginagroot artikel over het opmerkelijke succes van ‘mijn’ Barneveldse Krant.

Bart Funnekotter bespreekt de keuzes die de Barneveldse Krant het afgelopen jaar heeft gemaakt met betrekking tot nieuwsselectie, papierformaat en het motto van de krant: “Voel je niet te groot voor het kleine nieuws.” Lees de rest van het artikel

Na weken research, schrijven en schrappen begint mijn eindwerkstuk eindelijk vorm te krijgen. In mijn scriptie behandel ik de vraag of de mogelijkheden van digitale media zoals weblogs een opwaardering van civiele journalistiek betekent.

Binnen de civiele journalistiek speelt de burger een belangrijke rol bij de selectie en benadering van nieuws. Juist interactieve en toegankelijke media zoals weblogs lijken van pas te komen bij het bevorderen van deze journalistieke stijl.

Het glossy tijdschrift van de Letteren-faculteit, Geestdrift, heeft dit blok uitgepakt met een werkspecial vol stukken over studie en beroepsperspectieven en daar kan een interview met mij natuurlijk niet in ontbreken!

Omdat ik al aardig wat journalistieke activiteiten op mijn CV heb staan, werd ik benaderd door Lisa Jap-a-Joe voor een interview over hoe ik dat heb aangepakt en wat ik hiermee wil bereiken. Nee, ik hoef geen eigen column in de Viva, ik wil serieus worden genomen als schrijfster en journaliste en het interview uit Geestdrift geeft daar een aardig beeld van (hoewel ik mijn schoolkranten van de middelbare school niet mee zal sturen met mijn sollicitatiebrief voor de Master Journalistiek & Media in Amsterdam…). Lees de rest van het artikel