Het glossy tijdschrift van de Letteren-faculteit, Geestdrift, heeft dit blok uitgepakt met een werkspecial vol stukken over studie en beroepsperspectieven en daar kan een interview met mij natuurlijk niet in ontbreken!

Omdat ik al aardig wat journalistieke activiteiten op mijn CV heb staan, werd ik benaderd door Lisa Jap-a-Joe voor een interview over hoe ik dat heb aangepakt en wat ik hiermee wil bereiken. Nee, ik hoef geen eigen column in de Viva, ik wil serieus worden genomen als schrijfster en journaliste en het interview uit Geestdrift geeft daar een aardig beeld van (hoewel ik mijn schoolkranten van de middelbare school niet mee zal sturen met mijn sollicitatiebrief voor de Master Journalistiek & Media in Amsterdam…). Lees de rest van het artikel

Afgelopen woensdag had actualiteitenprogramm Nova een item over het stijgende succes van de Barneveldse Krant.

De vraag was of kranten nog een toekomst hebben, gezien de teruglopende oplages van de meeste dagbladen. De Barneveldse Krant is natuurlijk groot geworden door klein te blijven (letterlijk en figuurlijk) en het succes van het regionale karakter van de krant was voor Nova aanleiding om hoofdredacteur Jur van Ginkel hierover eens aan de tand te voelen.

De uitzending met de reportage bij de Barneveldse Krant is te bekijken op de site van Nova.

Vanaf februari ga ik bij de Alalos, het blaadje van onze studievereniging, de functie vervullen van eindredacteur. Er wordt wat geschoven in de samenstelling van de redactie en daardoor kwam er aanvankelijk de functie van hoofdredacteur vrij. Nu ben ik vrij ambiteus, maar dat vond ik toch wel een brug te ver. Suze Krijnen, die op dit moment de eindredactie doet, zal straks de taak van hoofdredacteur op zich nemen en ik neem dus haar taak als eindredacteur over.

De tekenfilm in verandering

Een klein Japans jongetje dat zijn moeder uitscheldt voor dinosaurus en een pratende spons die op de bodem van de oceaan hamburgers bakt in het plaatsje Bikinibroek. Is dat humor? Miljoenen Nederlandse kinderen vinden van wel. Ouders zijn minder enthousiast over tekenfilms waarin lompe opmerkingen en gedragingen over het scherm vliegen. De populariteit van Shin Chan, Totally Spies en Pokémon is niettemin enorm en lijkt met geen kijkverbod te bestrijden. De tijd dat kinderen ademloos naar De smurfen en Tom & Jerry keken, is voorbij: de tekenfilm wordt steeds brutaler.

Wat in 1928 zo onschuldig begon met een piepende Mickey Mouse die in zwart-wit over het scherm danste, is anno 2005 ontwikkeld tot een van de meest succesvolle televisiegenres. Nadat Walt Disney in de vorige eeuw de eerste tekenfilmfiguurtjes ter wereld bracht, is er veel veranderd aan de tekenfilm. Onschuldige pratende muizen, eenden en honden maakten plaats voor pratende robots en imperialistische buitenaardse wezens. De tekenfilm heeft zich ondertussen stevig geworteld in het televisieaanbod. Zo’n tien jaar geleden was dat geen probleem, maar nu Barbapa en Calimero zijn vervangen door Dragonball Z en  Yu Gi Oh, moeten de tekenfilmzenders de verdediging in. Lees de rest van het artikel

Dikker, leuker en kleurrijker; de belangrijkste veranderingen aan de voorheen ietwat burgerlijke Barneveldse Krant nu hij bijna 2 weken geleden is overgegaan op compactformaat.

De krant is nu veel leuker om te lezen met veel nieuwe rubrieken, meer regionaal nieuws en, niet geheel onbelangrijk; kleurenfoto’s. Lees de rest van het artikel

Dagelijks om acht uur op Nederland 1 vertelt een stotterende Philip Freriks of de veel te mooie om het journaal te presenteren Sacha de Boer wat de hoofdpunten van die dag zijn. Een familiedrama in Zoetermeer, een treinongeluk in Japan of het vierde kleinkind van de koningin; Philip en Sacha draaien er hun hand niet voor om. Het daadwerkelijke hoogtepunt van het journaal zit echter tussen kwart over acht en tien voor half negen, wanneer Erwin Kroll zijn kunsten vertoont voor het blauwe scherm.

Eenzame klasse, hoe Erwin vol passie en met wilde gebaren vertelt dat er vanuit het noordoosten een lagedrukgebied nadert of dat de kille ochtend in het Friese plaatsje Nijemirdum schitterende kiekjes heeft opgeleverd. Lees de rest van het artikel

“In Amerika regeert de president vier jaar en de journalistiek voor eeuwig en altijd,” zei Oscar Wilde eens. Hij vat hier de kern van de journalistiek heel juist samen. Politici en andere vooraanstaande figuren zijn voortdurend onderhevig aan wat er over hen gepubliceerd wordt. De journalistiek heeft op dit gebied een grote vinger in de pap. De journalistiek bepaalt of de voorpagina van de krant gevuld wordt met nieuws over Boris of Beatrix. Het is een kwestie van vraag en aanbod: wil het publiek sappige feitjes over Mabel, dan krijgt ze die ook. De journalistiek heeft zich ontwikkeld, of misschien wel gedegradeerd, van intellectueel en niet voor iedereen weggelegde vorm van verslaggeving, naar consumptieproduct van de bovenste plank.

“De functie van de klassieke journalist zal verschuiven van fysiek noodzakelijke tussenschakel in de informatieoverdracht naar die van regisseur van het maatschappelijk debat. Naarmate in de media het aantal podia en platforms toeneemt, wordt deze regiefunctie belangrijker maar tevens moeilijker te organiseren,” beweert Jo Bardoel in zijn proefschrift getiteld ‘Journalistiek in de informatiesamenleving’. Het proces van nieuwsgaring en de publicatie daarvan is namelijk drastisch veranderd, helemaal sinds Internet veel van de functies die eerst tot kranten en tijdschriften behoorden, overnam. Toegankelijkheid is het sleutelwoord van geschreven nieuwsfeiten. De journalist is gedwongen rekening te houden met de wensen van een groot publiek en heeft daarom geen andere keus dan zich samen met zijn collega’s op het meest recente al dan niet koninklijke schandaal te storten. In deze stortvloed van nieuws moet de journalist zich staande zien te houden tussen de meningen die via de media over en weer geslingerd worden. Lees de rest van het artikel