Marjolein Knuit

Tag: koken

Delicious. Hét bakboek voor de thuiskok die van uitpakken houdt

Delicious. het bakboekHet mooiste eettijdschrift van Nederland heeft een kookboek uitgebracht waar zoetekauwen als ik van gaan watertanden. 132 recepten voor appelgebakjes, chocoladetaarten en cheesecakes zoals je die alleen bij Delicious. ziet: smaakvol, origineel en goed uitgelegd.

Zowel het tijdschrift als dit bakboek geven eten de glamour van een topmodel. Ik kende Delicious. ook vooral van de prachtige foto’s, de arty-farty vormgeving en de soms wat elitaire recepten. In dit bakboek zijn de lekkerste zoete recepten uit 6 jaar Delicious. gebundeld in 6 overzichtelijke hoofdstukken: cake & plaatgebak, koekjes & snoep, taart & gebak, zoete broodjes & brood, toetjes en basisrecepten. Lees meer

4 weken zonder suiker: minder suiker, meer genieten!

Chocoladecakerol met fruit, zonder suikerAls je mij een maand geleden had gevraagd wat ik mee zou nemen naar een onbewoond eiland, dan had ik waarschijnlijk suiker geantwoord. Alles wat ik graag at, bevat suiker. Ik had nooit gedacht dat ik zonder zou kunnen. Na vier weken weet ik dat ik het kan. Maar ik begin het nu toch wel een beetje te missen.

In mijn vrije tijd sta ik graag in de keuken. Taarten, koekjes en cupcakes zijn mijn specialiteiten. Het liefst met een flinke hoeveelheid suiker. En wie mag altijd de gardes van de mixer aflikken? Ik. Daar stopte ik dus radicaal mee. Maar daardoor bleef het wel erg stil op toetjesentaarten.nl. Dus vorige week heb ik geëxperimenteerd met zoetigheid zonder suiker. En dat leverde twee verrassend lekkere traktaties op.

Gebak zonder suiker

Zo maakte ik repen van dadels, rozijnen en amandelen: gelijke hoeveelheden samen in de keukenmachine, fijndrukken op een bakpapiertje en in stukken snijden. Klaar! Superlekker en vullend. En toen ik het nagerecht mocht verzorgen bij een etentje, verzon ik een chocolade cakerol met slagroom en fruit zonder suiker! Als je benieuwd bent naar het recept, dat vind je hier.

Lees meer

3 weken zonder suiker: we zullen doorgaan

boterham met hagelslagVolgens Sonja Kimpen duurt de afkickperiode  van suiker drie weken en mag je daarna weer kleine hoeveelheden suiker aan je eten en drinken toevoegen. Maar eigenlijk wil ik nog wel even doorgaan. Niet omdat ik thee zonder suiker zo lekker vind, maar omdat ik de positieve effecten zo lang mogelijk wil vasthouden.

Nu ik weet wat suiker met me doet, wil ik er structureel minder van gebruiken. Ik wil niet meer moe zijn van een paar uurtjes winkelen, ’s avonds niet meer van de bank af kunnen komen en een halfuur na het eten van een koekje alweer honger hebben. Dus veel gezonde gewoontes die ik mezelf de afgelopen weken heb aangeleerd houd ik er lekker in. Lees meer

2 weken zonder suiker: goed bezig! (meestal)

Ondanks de positieve effecten van suikervrij eten (meer energie, geen opgeblazen gevoel meer, minder moe) begin ik het toch wel moeilijker te krijgen. Ik mis mijn koekje halverwege de ochtend, een bakje chips met cola op zaterdagavond. En thee zonder suiker is nog steeds vies.

Slenteren zonder hangerig te worden

Laten we met het positieve beginnen: ik heb vorig weekend drie uur over de huishoudbeurs geslenterd zonder moe, hangerig en chagrijnig te worden. Een lekker gevoel! En na een lange dag werken kan ik nog van alles ondernemen in plaats van alleen maar apathisch op de bank te hangen. Het oude vrouwtje in mij wordt langzaam maar zeker verbannen!

Routine

Suikervrij eten wordt steeds meer onderdeel van mijn dagelijkse routine. Opstaan, een schep chiazaadjes wellen, koolhydraatarme broodjes smeren voor tussen de middag en vervolgens een kommetje vullen met muesli, yoghurt, fruit, noten en chiazaad. Dat is echt geen straf!

Lees meer

1 week zonder suiker: dag geliefde koekjes!

Versierde koekjes van theepotjes en kopjesIk ben nooit een sportief type geweest. Ik ben meer het soort mens dat liever lui dan moe is, zeg maar. Maar laatst was ik al uitgeput na 1 uurtje winkelen. En toen moest ik nog een hele middag over de vakantiebeurs struinen! Ik werd al moe als ik eraan dacht. Ik voelde me 77 in plaats van 27. Dat moest anders.

De koekjespot op slot

Hup, even googelen dan maar. Ik kwam uit bij een boek op bol.com met de illustere titel ‘Sterker dan suiker’ van Sonja Kimpen, een blonde mevrouw naast een grote pot koekjes met een kettingslot eromheen. Dan sta je bij mij al 1-0 achter. Koekjes zijn mijn lievelings! Maar de samenvatting van het boek sloot precies aan bij mijn situatie. De boosdoener? Suiker. “Je wordt humeurig, je bent onderhevig aan stemmingswisselingen, onverklaarbare moeheid, stress, futloosheid en depressies. Dit zijn slechts enkele gevolgen van suikerverslaving.”

‘Zelfrespect is het lekkerste koekje!’

Daar wordt een mens vrolijk van, niet? Toch maar besteld. Afgezien van de vele jubelverhalen van ex-suikerverslaafden en uitspraken als ‘zelfrespect is het lekkerste koekje’ stond er best veel nuttige informatie in. Over hoe suiker je lichaam en geest laat snakken naar nog meer suiker, die je bloedsuikerspiegel omhoog doet schieten maar je energieniveau daarna weer laat kelderen naar het niveau oud vrouwtje.

Lees meer

Eetfoto’s

Wat? Foto’s van eten
Waar? Op Facebook en zo

Eten is om op te eten. Toch heeft half Nederland sinds Facebook, Twitter en Instagram de ontembare behoefte om elke bal gehakt op de foto te zetten. Ik doe het zelf ook wel eens, maar alleen als het echt, echt, echt heel lekker was en er echt, echt, echt heel mooi uitzag.

Eetfoto’s zijn er volgens mijn totaal niet-representatieve steekproef in drie categorieeën. De stomste eetfoto’s zijn de foto’s die gemaakt zijn door mensen die niet eens weten hoe ze een camera vast moeten houden. Of hoe ze de flits uit moeten zetten. Ze denken een mooie close-up te maken van hun met parels versierde cupcake. Het resultaat is een overbelichte bende die nog het meeste weg heeft van een fluorescerende muppet.

Voor die mensen is Instagram uitgevonden. Met een mooi filter en een goedgeplaatste blur ziet zelfs het onduidelijkste hoopje hutspot er nog appetijtelijk uit. Eetfoto’s in de cateogrie ‘leuk geprobeerd maar daar trappen we natuurlijk niet in’.

Eigenlijk wil iedereen dat zijn eetfoto’s eruitzien als de foto’s in een Delicious of Allerhande. Inclusief een rustiek tafeltje, geruit servet, foodstyling en alles. In die tijdschriften ziet zelfs een kom doodgewone groentesoep eruit als een culinair hoogtepunt.

Zulke eetfoto’s krijgen van mij 5 sterren. 1 ster aftrek voor de overbelichte muppetfoto’s en een halve ster voor de zogenaamd maar eigenlijk toch niet zo mooie instagrams. Ja, ik ben zo streng als een Michelin-inspecteur. Maar 3,5 ster is nog altijd een halve ster meer dan het beste sterrenrestaurant van Nederland.

Cake days: het ultieme bakboek van de Hummingbird Bakery

Cake days, kookboek van de Hummingbird Bakery uit LondenAl sinds het vorige kookboek van de Hummingbird bakery uit 2009 ben ik een groot fan van deze Britse koekenbakkers. En dat terwijl ik eigenlijk nog nooit een gebakje uit deze beroemde bakkerij geproefd heb. Maar met de lekkere en duidelijke recepten uit de Hummingbird kookboeken kom je in je eigen keuken een heel eind. Het tweede boek, Cake days, is bijna twee keer zo dik als het eerste, en misschien ook wel twee keer zo lekker.

De Hummingbird Bakery staat in Groot-Brittannië vooral bekend om zijn cupcakes. Maar er wordt nog veel meer lekkers verkocht. In Cake days wisselen taarten, cupcakes, vlaaien en cakes elkaar af. Net als bij Het Hummingbird Bakboek begin je alleen van de foto’s al te watertanden.

Meer dan mooie plaatjes

Eyecatchers zijn het, de foto’s bij de recepten. Koekjes met een strikje erom, walnotencake waar de honing vanaf druipt of gewoon een simpele cupcake op een schoteltje: het ziet er allemaal even fantastisch uit. Ook leuk zijn de howto-foto’s, waarop je ziet hoe je je cupcake kunt voorzien van de typische Hummingbird-swirl. En er zitten ook foto’s bij van ongeglazuurde cupcakes die rechtstreeks uit de oven komen. Handig als vergelijkingsmateriaal voor de onzekere thuiskok die niet zeker weet of zijn cupcakes gelukt zijn. Maar Cake days is meer dan een verzameling mooie plaatjes. Lees meer

Kroepoek met smaakjes

Conimex kroepoek in het schap in de supermarkt
Wat?
De zogenaamd ‘authentieke’ kroepoek van Conimex
Waar? Niet in Indonesië in elk geval
Lekker? Dat wel!

Mijn vriend komt uit een Indische familie. En zoals het een Indische familie betaamt, draait alles om eten. Op verjaardagen en andere feestelijke gelegenheden pakken oma’s en tantes uit met tupperwaredozen vol babi ketjap, sambal goreng boontjes en atjar. Opscheppen, bord op schoot en smullen maar. Alles wordt zelf gemaakt, tot de kroepoek aan toe.

Die zelfgemaakte kroepoek is op en top Indisch, maar lijkt voor geen meter op de kroepoek van Conimex die je in de winkel koopt. Nouja kroepoek, zeg maar gerust kroepoeken. Want er zijn ontieglijk veel soorten kroepoek in omloop tegenwoordig.

Zo heb je bijvoorbeeld kroepoek met Bali-smaak en Java-smaak. Nou heb ik toen ik in Indonesië was geen hapje van de grond genomen, maar ik weet bijna zeker dat Bali-kroepoek niet naar Bali smaakt. Ik weet ook niet of ik daartegen ben ingeënt. En ik kan nog veel meer redenen noemen waarom de kroepoek van Conimex niet authentiek Indonesisch is. Zo stoppen ze in Indonesië volgens mij geen E621 in hun kroepoek.

Maar los daarvan vind ik de kroepoek van Conimex stiekem eigenlijk veel lekkerder dan de echte Indische kroepoek. Soms heb ik voor het eten al een halve zak Java-kroepoek op. Er zit gewoon veel meer smaak aan dan aan die bleke zelfgebakken kroepoekjes. Zijn die E-nummers toch nog ergens goed voor.

Maar ik kan bij mijn aanstaande schoonfamilie natuurlijk niet aankomen met een zak Java-kroepoek van Conimex. Dat is vloeken in de kerk. Iedere Indo weet dat de ketjap manis van Conimex niet eens op ketjap manis lijkt dus de kroepoek met zogenaamd originele smaakjes is bij voorbaat al afgekeurd.

Eigenlijk is de kroepoek van Conimex meer een soort chips, maar kroepoek klinkt gezonder. En Java-kroepoek klinkt behalve gezonder ook nog eens authentieker. Het vrouwtje met het rode jurkje uit de reclame maakt de illusie compleet. En daar wil deze blanda best vier sterren voor geven.

Lily’s cupcakes: pure verwennerij van en voor cupcakelovers

Lilys-cupcakesAan alles kun je zien dat het boek ‘Lily’s cupcakes: pure verwennerij’ met liefde is gemaakt. De styling, fotografie en vormgeving zijn een lust voor het oog. Maar de recepten en baktips van Cécile Wijdenes Angelie Kaag maken het pas echt een kookboek om op te eten. Pure verwennerij van cupcakelovers, voor cupcakelovers!

De kans is groot dat je Lily’s cupcakes al eens hebt geproefd. Ze zijn bij broodwinkels en koffiezaakjes in het hele land te krijgen. Zelfs in Dubai worden ze verkocht! Maar wie is Lily eigenlijk? Een modieuze dame die de oprichters van Lily’s cupcakes hebben bedacht als uitgangspunt voor al hun cupcakes. Lily serveert cupcakes bij de koffie, bij de lunch en als toetje. Voor al deze gelegenheden en nog veel meer hebben Cécile en Angelie hun lekkerste recepten gebundeld. “Zodat ook jij kunt leven als Lily!”

De beste ingrediënten

Maar dat betekent niet automatisch dat het zelf maken van echte Lily’s cupcakes makkelijk is. Als je het echt goed wil doen, moet je op zoek naar de beste ingrediënten zoals lambada-aardbeien, Valrhona-chocola en earth-coffee. En als je toch bezig bent kun je ook zelf wel vanille-essence maken. Maar als dat net een stapje te ver voor je gaat, geef je gewoon je eigen twist aan de recepten, dat vindt Lily helemaal niet erg.

Tips en trucs

Voor het bereiden van de cupcakes worden in het begin van het boek handige tips gegeven. Bijvoorbeeld dat je in plaats van dure spuitzakken ook gewoon snoepzakken van de drogisterij kunt gebruiken. Ook staan er illustraties in het boek die duidelijk maken hoe je nou zelf die mooie swirls van botercrème kunt maken. Je wilt gelijk de keuken in om te oefenen! Lees meer

Sugar Sweet Secrets: howto’s voor de beginnende taartenbakker

Sugar sweet secretsAan de buitenkant ziet Sugar Sweet Secrets van Nanette Booij er een stuk gewaagder uit dan andere kookboeken over taarten en cupcakes. Weinig koks zullen hun creaties liggend op de grond met hun benen in de lucht aanprijzen. Maar de vraag is natuurlijk: is de binnenkant van het boek net zo verrassend als de buitenkant?

Nanette Booij is behalve taartenbakster moeder van twee en fervent twitteraar (@zaligzoet). En zonder Twitter was haar boek er misschien niet eens gekomen. Verschillende ‘tweeps’ stimuleerden haar om aan een boek te beginnen en hielpen haar aan ideeën, een titel en – niet geheel onbelangrijk – een uitgever. Het resultaat is een boek dat zijn titel eer aan doet, want het staat vol met kleurrijke foto’s en vooral veel roze.

Van basiscake tot glittertaart

In Sugar Sweet Secrets onthult Nanette haar geheimen op het gebied van taarten bakken en versieren. Wie een boek met op elke pagina een ander verrassend taartrecept verwacht, komt bedrogen uit. Nanette geeft alleen een aantal basisrecepten voor taarten, cupcakes, koekjes en vullingen en gaat daarna los met marsepein, fondant en een heleboel glitters. En dat vinden we allemaal natuurlijk stiekem het leukst! Lees meer