Sinds ze veertien jaar geleden hun grootste hit hadden met ‘MMMBop’, hebben we in Nederland weinig meer van Hanson gehoord. Maar de Amerikaanse band, bestaande uit de broers Zac, Taylor en Isaac Hanson, bestaat nog steeds en heeft onlangs een nieuw album uitgebracht, getiteld Shout It Out, waarmee ze de wereld rondtoeren. En Paradiso is er als een blok voor gevallen.
Zij is actrice, zangeres en de moeder van zijn kind, hij is de popprofessor van Nederland. En samen toeren Ricky Koole en Leo Blokhuis met hun tweede liedjesprogramma Laagland door het land. Een voorstelling over muziek waar je je thuis bij voelt: Van Aretha Franklin tot Bruce Springsteen.
Als je aan Janne Schra denkt, denk je aan gestippelde jaren ‘50-jurkjes, lieflijke liedjes en eindeloze zomerdagen. Lieflijk is de stem van Janne, alias Schradinova, op haar cd India Lima Oscar Victor Echo You nog steeds. Het jazzy geluid dat de liedjes uit haar Room Eleven-periode kenmerkte, heeft echter plaatsgemaakt voor een wat zwaardere, bombastische sound.
Met z’n vieren op het podium lijken de mannen van Turin Brakes een doorsnee band, met twee gitaristen, een bassist en een drummer. Maar het geluid van de Britse band is allerminst alledaags. Het zijn liedjes met een folksound, omlijst door de herkenbare stem van zanger Olly Knights. Live komen ze nog beter tot hun recht dan op cd, en geven ze de knusse Kelder in Amersfoort de intimiteit van een huiskamerconcert.
Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.
Het komt regelmatig voor dat ik mij moet verantwoorden voor het feit dat ik Clouseau leuk vind. Dat gaat meestal zo: ‘bestaan die nog dan? Die zijn toch van Daar gaat ze enzo? Oja, die vond ik ook heel leuk, tien jaar geleden’. En dan moet ik diegene vertellen dat ze nog steeds leven, nog steeds heel veel vrouwelijke fans hebben en nog steeds aan de top van de Vlaamse popscene staan omdat er simpelweg geen beter alternatief is. En als de persoon in kwestie Clouseau helemaal niet kent (want geboren na 1990 of gewoon geen fan van romantische liedjes en diepbruine ogen) zeg ik altijd: ‘Clouseau is zeg maar de Nick & Simon van België’.
Ik vind het stiekem best leuk om fan te zijn van een groep die iedereen in Nederland al lang vergeten is, alsof ik het best bewaarde geheim van België heb ontdekt. Wat helemaal niet waar is, want in België kun je geen tv-zender aanzetten zonder Koen Wauters tegen te komen en geen radio luisteren zonder een van de nieuwste Clouseauliedjes te horen. (die overigens in de verste verte niet meer lijken op de Domino’s en Anne’s die de band in de jaren ’90 groot hebben gemaakt, maar dat terzijde). (Als je eenmaal de status van Clouseau heb bereikt kun je zelfs een scheet uitbrengen op cd en daar een platinum plaat voor krijgen). Lees de rest van het artikel
Corinne Bailey Rae was er even helemaal klaar mee, toen haar man in 2008 overleed aan een overdosis. Dat is te horen op haar nieuwe cd The Sea: de frivole liedjes die we van haar kennen hebben plaatsgemaakt voor melancholische nummers met zwaardere thema’s en een dito bezetting. Het resultaat is een mooie plaat met een zwart randje.
Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.
December is de maand van Clouseau. Althans, in België, waar de gebroeders Koen en Kris Wauters al meer dan twintig jaar heer en meester zijn op het terrein van de Nederlandstalige popmuziek. In het Antwerpse Sportpaleis weten ze jaar na jaar te verbazen met spectaculaire luchtbruggen en andere showelementen. In de huidige concertreeks, getiteld 10 x 10, gaat het er wat minder sensationeel aan toe, maar daardoor is er meer ruimte voor muziek.
Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.
Tiende album is veelzijdig en energiek
Het is tekenend voor de meeste albums van Clouseau: er staat maar een handvol sterke nummers op, aangevuld met B-kant liedjes. Leuke muziek, maar niet bepaald mindblowing. Ook op het tiende studioalbum van de gebroeders Wauters staan de beste nummers aan het begin van de cd. Toch heeft Clouseau op ‘Zij aan zij’ een stijl te pakken die van de cd een veelzijdig en energiek geheel maakt.
Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.
Minder toeters en bellen, meer muziek
Na eerdere concertreeksen met massa’s zwevende bruggen, bewegende podia en ander visueel spektakel, moest de Vlaamse groep Clouseau voor het negende jaar Sportpaleis op rij met iets nieuws komen. En weer weten Koen en Kris Wauters te verrassen. ‘Clouseau Crescendo’ is een strakke mix van oude en nieuwe nummers, veel show en ‘gelukkig’ géén ‘Daar gaat ze’!
Clouseau hoeft al lang geen nieuwe cd meer uit te brengen om ieder jaar het Antwerpse Sportpaleis meerdere keren plat te spelen. De band is er niet lui van geworden, integendeel: Clouseau beschikt over genoeg creativiteit om het repertoire steeds weer in verrassende jasjes te steken. Domino, Verlangen en De perfectie klinken als splinternieuwe nummers terwijl de jongste van deze drie toch al vier jaar oud is. Lees de rest van het artikel
Toegegeven, na iets te veel concerten in het Antwerpse sportpaleis en liedjes met telkens dezelfde akkoordenschema’s was ik eigenlijk niet meer zo weg van Clouseau. Maar de Belgische popgroep (ja mensen, ze bestaan nog steeds) heeft bij de nieuwe single ‘Wat een leven’ een interactieve videoclip gemaakt. En dat is geen loze kreet om iets te promoten dat eigenlijk helemaal niets voorstelt, het resultaat moet je, ongeacht wat je van Clouseau vindt, echt zien!
Ik zal hier niets gaan vertellen over het feit dat de broertjes Wauters ieder jaar in december 83 uitverkochte concerten geven in Antwerpen, dat ze na ‘Daar gaat ze’ echt niet zijn gaan rentenieren of dat ze in België groter zijn dan Marco Borsato, Nick & Simon en Frans Bauer bij elkaar. Nee, in Nederland hebben ze hun kans gehad en niet benut. Jammer dan. Het gaat nu even om de videoclip bij de laatste single. Lees de rest van het artikel