Turin Brakes maakt van De Kelder een huiskamer
april16
Met z’n vieren op het podium lijken de mannen van Turin Brakes een doorsnee band, met twee gitaristen, een bassist en een drummer. Maar het geluid van de Britse band is allerminst alledaags. Het zijn liedjes met een folksound, omlijst door de herkenbare stem van zanger Olly Knights. Live komen ze nog beter tot hun recht dan op cd, en geven ze de knusse Kelder in Amersfoort de intimiteit van een huiskamerconcert.
Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.
Het komt regelmatig voor dat ik mij moet verantwoorden voor het feit dat ik Clouseau leuk vind. Dat gaat meestal zo: ‘bestaan die nog dan? Die zijn toch van Daar gaat ze enzo? Oja, die vond ik ook heel leuk, tien jaar geleden’. En dan moet ik diegene vertellen dat ze nog steeds leven, nog steeds heel veel vrouwelijke fans hebben en nog steeds aan de top van de Vlaamse popscene staan omdat er simpelweg geen beter alternatief is. En als de persoon in kwestie Clouseau helemaal niet kent (want geboren na 1990 of gewoon geen fan van romantische liedjes en diepbruine ogen) zeg ik altijd: ‘Clouseau is zeg maar de Nick & Simon van België’.
Corinne Bailey Rae was er even helemaal klaar mee, toen haar man in 2008 overleed aan een overdosis. Dat is te horen op haar nieuwe cd The Sea: de frivole liedjes die we van haar kennen hebben plaatsgemaakt voor melancholische nummers met zwaardere thema’s en een dito bezetting. Het resultaat is een mooie plaat met een zwart randje.
December is de maand van Clouseau. Althans, in België, waar de gebroeders Koen en Kris Wauters al meer dan twintig jaar heer en meester zijn op het terrein van de Nederlandstalige popmuziek. In het Antwerpse Sportpaleis weten ze jaar na jaar te verbazen met spectaculaire luchtbruggen en andere showelementen. In de huidige concertreeks, getiteld 10 x 10, gaat het er wat minder sensationeel aan toe, maar daardoor is er meer ruimte voor muziek.
Het is tekenend voor de meeste albums van Clouseau: er staat maar een handvol sterke nummers op, aangevuld met B-kant liedjes. Leuke muziek, maar niet bepaald mindblowing. Ook op het tiende studioalbum van de gebroeders Wauters staan de beste nummers aan het begin van de cd. Toch heeft Clouseau op ‘Zij aan zij’ een stijl te pakken die van de cd een veelzijdig en energiek geheel maakt.
Na eerdere concertreeksen met massa’s zwevende bruggen, bewegende podia en ander visueel spektakel, moest de Vlaamse groep Clouseau voor het negende jaar Sportpaleis op rij met iets nieuws komen. En weer weten Koen en Kris Wauters te verrassen. ‘Clouseau Crescendo’ is een strakke mix van oude en nieuwe nummers, veel show en ‘gelukkig’ géén ‘Daar gaat ze’!
Toegegeven, na iets te veel concerten in het Antwerpse sportpaleis en liedjes met telkens dezelfde akkoordenschema’s was ik eigenlijk niet meer zo weg van Clouseau. Maar de Belgische popgroep (ja mensen, ze bestaan nog steeds) heeft bij de nieuwe single ‘Wat een leven’ een interactieve videoclip gemaakt. En dat is geen loze kreet om iets te promoten dat eigenlijk helemaal niets voorstelt, het resultaat moet je, ongeacht wat je van Clouseau vindt, echt zien!
Na twee knusse optredens in Paradiso en de Melkweg en een optreden op Parkpop afgelopen jaar, kan singer/songwriter Jason Mraz het ook in Nederland steeds grootser aanpakken. Zijn laatste cd ‘We sing, we dance, we steal things’, doet het goed bij Nederlandse liefhebbers van muziek met een ziel. Mraz bewees 22 september in de Heineken Music Hall dat zijn muziek ook in een minder intieme setting geweldig tot zijn recht komt.
Tientallen Barneveldse talenten presenteerden zich zaterdag massaal op het Raadhuisplein. Zangers, zangeressen, bandjes en zelfs een koor zongen de sterren van de hemel tijdens de eerste editie van talentenjacht Ei-Factor. Duidelijk is dat Barneveld er een prachtig nieuw evenement bij heeft. Skip Intro won de prijs voor beste band en Talitha Holl werd uitgeroepen tot beste singer/songwriter