Marjolein Knuit

Tag: muziek

Waving At The Sun van Bettens: een luisterplaat over gletsjers en ontberingen

Waving at the sun, Bettens

De band die we kennen van nummers als ‘Not an addict’ en ‘Everything for free’ heeft een nieuwe plaat: Waving At The Sun. Een bijzondere cd, om meerdere redenen. Het is de soundtrack bij een documentaire over een poolexpeditie. Denk gletsjers, kou en ontberingen. Gert en Sarah Bettens hebben daar twaalf liedjes bij gemaakt. Sommige met het vertrouwde K’s Choice-gevoel, maar ook een aantal instrumentale songs.

Gert en Sarah Bettens hebben Waving At The Sun uitgebracht onder een nieuwe naam: Bettens. Het is een zijproject, en geen poprock-album zoals je van K’s Choice misschien zou verwachten. En dat is handig om te weten voordat je cd aanschaft: het is een plaat waar je misschien even aan moet wennen.

Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl

Grote en kleine namen maken succes van Deventer Jazz Festival

Wouter Hamel op Deventer JazzHet Deventer Jazz Festival is een vrij nieuwe naam in festivalland: vorig jaar vond de eerste editie plaats. Voor de tweede is gekozen voor dezelfde opzet  – verschillende podia in de Deventer Schouwburg – en is een mooie rij artiesten opgetrommeld, van beginnende conservatoriumstudenten tot grote namen als New Cool Collective en Wouter Hamel. In combinatie met de goede sfeer zorgde deze sterke programmering voor een succesvolle avond.

Voor aanvang van het programma  staat DJ Blue Flamingo in de foyer van de schouwburg ouderwetse singletjes te draaien. Met zijn witte bolhoed lijkt hij zo te zijn weggelopen uit het Amerika van halverwege de vorige eeuw.  Even later begint pianist Miguel Rodriguez aan zijn set, terwijl in de andere foyer Luz optreedt: een getalenteerd studentenduo dat wordt bijgestaan door cellist Jonas Pap. Met een mix van Brazilliaanse samba’s, bossa nova’s en fado weten Rick Snelting en Annelore Horn het toegestroomde publiek in vervoering te brengen.

Lees de rest van deze reportage op Cultuurbewust.nl.

Janne Schra vindt zichzelf opnieuw uit op tweede cd

Het gaat goed met Janne Schra. Een succesvolle theatertour, een nieuw album en bovenal een eigen geluid. Janne heeft een stem die verhalen kan vertellen: ze kan zingen alsof er niks aan de hand is maar ze kan ook twijfel en onzekerheid door laten klinken. Kleine liedjes met mooie teksten en verrassende instrumentatie: daar is ze goed in, en daar staat haar nieuwe cd Janne Schra gelukkig vol mee. 

Je kunt Janne Schra een singer/songwriter noemen, maar niet eentje die genoegen neemt met een gitaar als begeleiding. Elk liedje wordt ingekleurd door andere instrumenten; een banjo en klokkenspel op ‘Different’, een mandoline en trombone in het stoere ‘The Ditch’. Janne’s stem wandelt erdoorheen, soms aangenaam lichtvoetig, dan weer alsof ze de last van de wereld op haar schouders draagt.

Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.

Kippenvel bij “De nieuwe… Janne Schra”

Zangers Janne Schra op het podium

Janne Schra heeft één van de meest herkenbare en onderscheidende zangstemmen die de Nederlandse muziek rijk is. Breekbaar en warm, vertellend en boeiend. In haar theatervoorstelling “De nieuwe…Janne Schra” komen al deze facetten van haar stem aan bod. Kippenvel van begin tot eind.

Tot een paar jaar geleden struinde Janne met haar band Room Eleven elk festival en jazzcafé in Nederland af. Daarna ging ze verder als de wat experimentele Schradinova. En nu is ze ‘af’, zoals ze zelf zegt. Het mooiste uit deze periodes èn haar nieuwste werk, komt voorbij in een theatervoorstelling die een portret is van Janne Schra in optima forma.

Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.

 

Sterker van Nick en Simon is een aangename verrassing

Nick en Simon op hun nieuwe cd SterkerMet hun toegankelijke popliedjes maken Nick en Simon sinds 2006 pleinfeesten en piratenfestijnen in heel Nederland onveilig. Je ziet ze in commercials en televisieprogramma’s, maar in koninklijk Carré zou je de Volendammers misschien niet zo snel verwachten. Dat ze juist daar hun nieuwe album Sterker presenteerden, schept hoge verwachtingen: zouden Nick en Simon op hun nieuwe plaat volwassen zijn geworden?

Sterker is het zesde studioalbum van Nick en Simon en al goud voordat het uitkwam. Het bevat veertien tracks waarvan er twee eerder dit jaar als single zijn uitgebracht: ‘Alles overwinnen’ en ‘Vrij’. Die nummers zijn een representatief voorproefje van de rest van het album: catchy, energiek en met een lager pleinfeestgehalte dan de vorige cd’s.

Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.

Een beeldentuin vol muziek tijdens Zwoele Zomeravond

I am Oak tijdens Zwoele ZomeravondErg zwoel was het niet op de eerste Zwoele Zomeravond op zaterdag 14 juli in het Veluwse Kröller-Müller Museum. Maar tussen de buien door was het genieten van  de optredens door zowel kleine als grote namen in de beeldentuin en het museum. Onder meer Janne Schra, Peter Katz en het Mondriaan Kwartet traden op.

Het is de zevende keer dat het Kröller-Müller Museum de Zwoele Zomeravonden organiseert. De locatie leent zich perfect voor een zomers festival: wat is er leuker dan op je kleedje of klapstoeltje in de buitenlucht genieten van muziek, met beelden van Rodin en Moore om je heen? Ondanks het feit dat je deze zaterdag beter regenlaarzen en een paraplu mee kon nemen, waren alle ingrediënten voor een geslaagd festival aanwezig.

Lees de rest van deze reportage op Cultuurbewust.nl.

 

Clouseau-liedjes maken van Domino een meeslepende musical

Optreden van de twee Janetten van Swentibold

De Vlaamse band Clouseau heeft in 25 jaar een indrukwekkend oeuvre opgebouwd, met hits als ‘Daar gaat ze’, ‘Passie’ en ‘Zie me graag’. Genoeg liedjes om een musical van te maken, moeten de makers van Domino hebben gedacht. Het resultaat is een meeslepende voorstelling waar de muziek van Clouseau als rode draad doorheen loopt.

Om de musical goed te kunnen volgen is enige basiskennis van de muziek van Clouseau vereist. Domino is behalve de naam van de hoofdpersoon tevens de titel van een liedje van Clouseau uit 1990. Domino is 28 jaar, heeft net haar relatie verbroken en gaat in de volkswijk Swentibold wonen, waar de voorstelling zich afspeelt. In de musical komen zo’n 20 Clouseau-nummers voorbij, die in bewerkte vorm perfect in het verhaal passen.

Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl.

De Jezus-look van Jason Mraz

Wat? De metamorfose van frisse jongen naar ongewassen hippie
Wat is daar mis mee dan? Gewoon. Alles
Wie ergert zich daaraan? Niemand behalve ik volgens mij

Wat vonden we hem leuk, die jongen van dat vrolijke liedje ‘I’m yours’ in de zomer van 2008 (is dat serieus alweer zo lang geleden?). Zo’n lekker niets-aan-de-hand-liedje, gezongen door een niets-aan-de-hand-jongen, die het dragen van hoedjes weer hip maakte. Vijf jaar later heeft die leuke jongen ineens een ringbaardje en wild lang haar, waar hij soms een zakdoek omheen knoopt. En volgens mij durft niemand het te zeggen, dus daarom zeg ik het maar: die Jezus-look van Jason Mraz is geen gezicht.

Toen Jason Mraz in Nederland bekend werd, zag hij er zeer ‘do-able’ uit: glad huidje, vlot hoedje, soepele heupen. Ieder meisje wilde met hem trouwen. Daarna verdween hij een beetje buiten beeld, overleed zijn kapper en toen hij terugkwam zag hij er ineens zo uit:Jason Mraz looks like Jesus

Ik schrok me een hoedje (snap je ‘m?) maar het leek alsof niemand anders ermee zat. Sterker nog, het leek alsof het niemand opviel. Terwijl die dooie kat op zijn hoofd toch moeilijk iemand ontgaan kan zijn.

Maar ik ben de oppervlakkigste niet en wil best even verder kijken dan het uiterlijk van Jezus Jason Mraz. Zijn muziek is bijvoorbeeld nog net zo goed als vroegah.  Sterke teksten en aanstekelijke melodieën; nummers die ik prima de hele dag op repeat kan zetten. Tenzij ik ze via Youtube luister. Dan word ik meteen afgeleid door de bijbehorende videoclips, waarin Jason als een soort profeet (ik kan er niks aan doen, het is echt zo!) zijn gitaar bespeelt. Niks geen smooth dancemoves meer, het is een en al peace, relax  en chill bro.

Dat vat Jason’s levenshouding ook wel zo’n beetje samen. Toen ik hem laatst in een radio-interview hoorde klonk hij in elk geval alsof hij net een gezinsverpakking paddo’s had weggewerkt. Toch weerhoudt dat miljoenen fans er niet van om lyrische reacties op te schrijven bij zijn clips op Youtube. De leukste vind ik: ‘als Jason Mraz Jezus is, word ik christen!.

Nou, ik moet er nog aan wennen, de nieuwe look van Jason Mraz. Hippies vind ik tot daaraan toe, maar voor hippies met een Jezus-complex ben ik een beetje allergisch. Laten we maar hopen dat het bij een Jezus-look blijft.

Paradiso valt als een blok voor Hanson

Isaac, Taylor en Zac Hanson treden op in Paradiso in AmsterdamSinds ze veertien jaar geleden hun grootste hit hadden met ‘MMMBop’, hebben we in Nederland weinig meer van Hanson gehoord. Maar de Amerikaanse band, bestaande uit de broers Zac, Taylor en Isaac Hanson, bestaat nog steeds en heeft onlangs een nieuw album uitgebracht, getiteld Shout It Out, waarmee ze de wereld rondtoeren. En Paradiso is er als een blok voor gevallen.

Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl

Laagland: een intieme liedjesvoorstelling met een verhaal

Ricky Koole en Leo Blokhuis met LaaglandZij is actrice, zangeres en de moeder van zijn kind, hij is de popprofessor van Nederland. En samen toeren Ricky Koole en Leo Blokhuis met hun tweede liedjesprogramma Laagland door het land. Een voorstelling over muziek waar je je thuis bij voelt: Van Aretha Franklin tot Bruce Springsteen.

Lees de rest van dit artikel op Cultuurbewust.nl.