Toen mijn zusje I. (nu 15 jaar) een jaar of 10 was, was ze ervan overtuigd dat de Zeeuwse band Bløf in het liedje ‘omarm’ zong: ‘Piet, ga nou mee, en ontarm me, ontarm me’. (In plaats van ‘lief, ga nou mee, en omarm me, omarm me). We hebben haar zo hard uitgelachen, dat zij en wij deze verspreking nooit meer zullen vergeten. Maar dergelijke verkeerde interpretaties van liedjes, zogenaamde mondegreens,  komen onder Nederlanders nog veel vaker voor, blijkt uit een onderzoekje van Onze Taal.

Sommige liedteksten worden massaal verkeerd verstaan. Echte klassiekers op dit gebied zijn Bob Dylan (‘the ants are my friends, they’re blowing in the wind) en Jimi Hendrix (‘excuse me while I kiss this guy’). Op www.kissthisguy.com vind je zelfs een heel archief aan veelgemaakte fouten op het gebied van liedteksten, de een nog hilarischer dan de andere. Lees de rest van het artikel

Singer/songwriter creëert zijn eigen intimiteit in Heineken Music Hall

Na twee knusse optredens in Paradiso en de Melkweg en een optreden op Parkpop afgelopen jaar, kan singer/songwriter Jason Mraz het ook in Nederland steeds grootser aanpakken. Zijn laatste cd ‘We sing, we dance, we steal things’, doet het goed bij Nederlandse liefhebbers van muziek met een ziel. Mraz bewees 22 september in de Heineken Music Hall dat zijn muziek ook in een minder intieme setting geweldig tot zijn recht komt.

De relaxte sfeer die tijdens het optreden van zangeres Ingrid Michaelson wordt opgebouwd, zet zich de rest van de avond voort. Op wat kleine uitstapjes naar andere nummers na, speelt Mraz zijn beste nummers, die enthousiast worden meegezongen. Mraz kan niets fout doen bij zijn publiek, dat onvoorwaardelijk meedoet. Hij kan ze de meest idiote dingen laten zingen of gebaren laten maken, alles is leuk. Lees de rest van het artikel

Tientallen Barneveldse talenten presenteerden zich zaterdag massaal op het Raadhuisplein. Zangers, zangeressen, bandjes en zelfs een koor zongen de sterren van de hemel tijdens de eerste editie van talentenjacht Ei-Factor. Duidelijk is dat Barneveld er een prachtig nieuw evenement bij heeft. Skip Intro won de prijs voor beste band en Talitha Holl werd uitgeroepen tot beste singer/songwriter.

Als de talentenjacht om half een begint, is het nog rustig op de ‘broedplaats voor Barnevelds talent’, zoals wethouder Gerard van de Hengel Ei-Factor noemt. Het publiek verzamelt zich op het terras van De Babbel, evenals de jury die de optredens beoordeelt. Zanger Rene Le Blanc, Marion de Mooij van muziekwinkel van Willigen en Frans Meijer, directeur van het Schaffelaartheater, maken zich in het zonnetje op voor een ware marathon aan optredens. Lees de rest van het artikel

Het komt niet vaak voor dat Villa 29, het jongerencentrum naast de Veluwehal, helemaal vol is. Afgelopen zaterdag wel, want de pas doorgebroken band Leaf speelde er de zaal plat. Een topavond voor Villa29, èn voor de ruim 250 bezoekers.

Met hun hit ‘Wonderwoman’ (why’s my life so boring) – met een refrein dat je niet meer uit je hoofd krijgt – en nieuwe single ‘New song’ belooft het optreden van Leaf een feestje te worden. Maar eerst is het rond negen uur de beurt aan de band Greendive. Ruim een uur spelen ze nummers uit hun eigen repertoire, dat soms een beetje doet denken aan Muse. Lees de rest van het artikel

Swingende popsongs en gevoelige ballads vulden zaterdagavond de toneelzaal van de Veluwehal. Het Barneveldse popkoor Luidkeels vierde er haar vijfjarig bestaan met een sprankelend concert. De zaal zat vol en de zangers van Luidkeels kregen na afloop een staande ovatie.

Voor de gelegenheid is er een extra gedeelte van de hal bij de toneelzaal getrokken en dat is gezien de grote belangstelling geen overbodige luxe.Geen overbodige luxe. Luidkeels pakt het dan ook professioneel aan. Het koor wordt begeleid door de bekende Barneveldse band Nickels & Dimes. Ook de styling van de koorleden en het decor zijn uitstekend verzorgd. Lees de rest van het artikel

Met de armen in de lucht zong een overvolle Veluwehal afgelopen vrijdag mee met Jan Smit. Jonge meisjes, maar ook volwassenen en opa’s en oma’s, al dan niet gewapend met een sjaaltje of T-shirt van hun idool, waren op het voor Barneveldse begrippen unieke evenement afgekomen.  Met zijn grootste hits verpakt in een overtuigende show bezorgde Jan Smit duizenden Barnevelders een geweldige avond.

Nog voordat het concert goed en wel begonnen is, is het behoorlijk heet in de sporthal van de Veluwehal. Een blauwe rookwalm hangt boven de hoofden van de wachtende bezoekers. Als het voorprogramma van Jan Smit, de eveneens Volendamse formatie de 3Js, even na half negen het podium betreedt, stijgt de temperatuur nog een paar graden.

Tijdens een energiek optreden speelt het drietal op gitaar en mandoline hun bekendste nummers, waaronder “Kom” en “Net alsof”. Ondanks hun relatieve onbekendheid doen de 3Js het goed bij het publiek. De sfeer zit er dan ook al goed in als het na een half uur tijd is voor het optreden waar iedereen voor gekomen is. Lees de rest van het artikel

Het Torenpleinfestival heeft vrijdag en zaterdag in totaal rond de duizend bezoekers getrokken. Dat waren er minder dan vorig jaar. Mede-organisator Robin Kinsbergen wil bij de volgende editie in 2008 in ieder geval een goede band op de zaterdagavond.

Het festival, dat voor het eerst over twee dagen was verspreid, werd ontsierd door enkele opstootjes. Door de inzet van een groot aantal beveiligingsmedewerkers en een goede samenwerking met de politie kon snel worden ingegrepen. Afgezien daarvan was het vrijdag en zaterdag vooral gezellig op het Torenplein. Lees de rest van het artikel

Het Barneveldse Raadhuisplein vormde afgelopen zaterdag het toneel voor de Muziekparade van de Muziekschool Barneveld. Leerlingen en docenten demonstreerden hun muzikale talenten, soms vergezeld van een stortbui, maar altijd vol overgave.

Winkelend Barneveld kijkt raar op als er om elf uur ‘s ochtends een bonte stoet van AMV-leerlingen (algemene muzikale vorming) met veel toeters en bellen naar het Raadhuisplein trekt. Met zelfgemaakte instrumenten, potten en pannen zingen ze zich een weg naar het podium, begeleid op de saxofoon door Hans Kuijt.

Als ze samen met het carillon de eerste noten van ‘Alle klokken van de dom’ inzetten, kondigt de eerste stortbui zich aan. Bezoekers vluchten naar de grote parasols op het plein en het terras van De Babbel om het droog te houden. De AMV-leerlingen gaan onverstoorbaar verder, begeleid door Inge Bouten met paraplu in de hand. Het zet de toon voor de sfeer van de dag: een muzikaal feest, met goedgemutste muzikanten en bezoekers, ongeacht het weer. Lees de rest van het artikel

CLOUSEAU – VONKEN EN VUUR

Terwijl Nederland nauwelijks nog wat van Clouseau verneemt, maken de broertjes Wauters in België de ene cd na de andere. Het laatste album heet Vonken & Vuur en lijkt in de verste verte niet op klassiekers als Passie of Daar gaat ze. Wel is het een cd vol positieve vibes, met energieke popnummers met een randje.

De laatste albums van Clouseau zijn steeds meer op elkaar gaan lijken: eenvoudige melodieën, elektronische deuntjes en in elk refrein een liefdesverklaring. Vonken & vuur breekt met die formule. De gitaren zijn onder het stof vandaan gehaald en zorgen voor een flinke dosis energie in nummers als De tegenpartij, als het even kan met een boodschap. Verdraagzaamheid is een terugkerend thema in de nieuwe nummers van Clouseau, eentje die zich goed laat leiden door de rake teksten en de soms gevoelige en soms rockende gitaren. Lees de rest van het artikel

Ze moesten er om half vier ‘s ochtends voor opstaan, maar het hartverwarmende onthaal in de Wisseloord studio’s maakte veel goed voor de Vlamingen van Clouseau. Afgelopen vrijdagochtend waren Koen en Kris Wauters te gast in het Radio 2 programma De gouden uren  met Daniel Dekker. In het intieme gezelschap van een twintigtal gelukkige fans (waaronder ondergetekende) brachten ze vijf nummers, waarvan vier van de nieuwe cd Vanbinnen. Het bewijs dat Clouseau niet alleen in stampvolle Sportpaleizen kan knallen, maar ook in een knusse studio het publiek stil krijgt met juweeltjes als Ik denk aan jou en Daar gaat ze.

Het Nederlandse offensief waar Clouseau de afgelopen weken mee bezig is geweest, begint duidelijk zijn vruchten af te werpen. Er wordt geestdrift meegeklapt en meegezongen op Hier bij jou en Ik zie de hemel; alleen de aanstekers ontbreken er nog aan. Samen met gitarist Tom Vanstiphout en percussionist Frank Michiels weet Clouseau tegelijkertijd te ontroeren en op te zwepen. In de knusse ruimte, waarin het publiek plaats heeft op luie banken en stoelen, komt de muziek goed tot zijn recht. Lees de rest van het artikel