Ook leuk als je niet van musicals houdt

Nostalgie op het centraal station in Antwerpen vorige week. Tussen de omroepberichten door schalde ineens de stem van Maria von Trapp door de hal met Do-re-mi. Uit het niets komen er dansers te voorschijn die met zijn tweehonderden een spontaan stukje theater weggeven aan reizigers en voorbijgangers. Een hysterische fanclub? Nee, een doordachte marketingstunt.

België is op zoek naar Maria. Niet de heilige, maar de non die in het Oostenrijk van de Tweede Wereldoorlog haar onvergetelijke intrede deed in huize Von Trapp. De musicalversie mist vooralsnog een hoofdrolspeler, die met het tv-programma ‘Op zoek naar Maria’ gevonden moet worden. In Nederland zijn de huidige hoofdrolspelers uit Evita en Joseph ook op die manier gecast. Door de Antwerpse stationshal op stelten te zetten zorgde het programma voor een viral die het internet binnen korte tijd heeft veroverd. Lees de rest van het artikel

Nog een nieuwsbericht op mijn site over Twitter: sinds kort is de SchoolTV-beeldbank er ook te vinden. Ik update @Beeldbank met Tweets over nieuwe en actuele clips en ander nieuws.

Door ons Twitter-kanaal in de maandelijkse nieuwsbrief te noemen heb ik al redelijk wat followers verzameld. Nu nog een strategische manier  bedenken om met zo min mogelijk moeite zoveel mogelijk bezoekers naar de Beeldbank te trekken.

De SchoolTV-beeldbank volgt hiermee het voorbeeld van SchoolTV, Teleac, Hoe?Zo! en andere Teleac-programma’s die zich al op Twitter bevonden. Ga naar www.twitter.com/Beeldbank en volg ons!

Schrijft u even mee?

Na de wiki-roman (die groots werd aangekondigd maar waar ik persoonlijk nooit een letter van heb gezien) is er nu ook de eerste echte Tweetroman. Tim Overdiek en Ronald Giphart zijn initiatiefnemers van een verhaal dat via korte berichtjes van 140 tekens via het microblog Twitter bij elkaar wordt geschreven.

Twitteraars kunnen alleen bijdragen aan het verhaal als zij hiertoe worden uitgenodigd door een andere schrijver aan de tweetroman. Omdat berichtjes op Twitter standaard alleen zichtbaar worden in het profiel van de Twitteraar en zijn ‘followers’ moeten ook bepaalde tags in de post worden verwerkt zodat het verhaal beter te volgen is. Op www.tweetroman.nl kun je bijhouden hoe het plot zich ontwikkelt.

Het verhaal dat intussen is ontstaan belooft vooralsnog geen bestseller te worden maar spreekt wel tot de verbeelding: ‘De theedoek werkte goed als isolatie. Toch sijpelde af en toe de regen door. Als moeder dat eens wist.’, luidt de eerste zin. Zodra ik benaderd word om een regeltje te verzinnen laat ik het weten!

Toen mijn zusje I. (nu 15 jaar) een jaar of 10 was, was ze ervan overtuigd dat de Zeeuwse band Bløf in het liedje ‘omarm’ zong: ‘Piet, ga nou mee, en ontarm me, ontarm me’. (In plaats van ‘lief, ga nou mee, en omarm me, omarm me). We hebben haar zo hard uitgelachen, dat zij en wij deze verspreking nooit meer zullen vergeten. Maar dergelijke verkeerde interpretaties van liedjes, zogenaamde mondegreens,  komen onder Nederlanders nog veel vaker voor, blijkt uit een onderzoekje van Onze Taal.

Sommige liedteksten worden massaal verkeerd verstaan. Echte klassiekers op dit gebied zijn Bob Dylan (‘the ants are my friends, they’re blowing in the wind) en Jimi Hendrix (‘excuse me while I kiss this guy’). Op www.kissthisguy.com vind je zelfs een heel archief aan veelgemaakte fouten op het gebied van liedteksten, de een nog hilarischer dan de andere. Lees de rest van het artikel

Dat de MSN-generatie de grootste moeite heeft met spelling en grammatica is onderhand wel bekend. Dat ze tegenwoordig de gewoonste woorden niet begrijpen is nieuw. Uit onderzoek van de Nederlandse Taalunie blijkt dat jongeren regelmatig hun wenkbrauwen optrekken bij woorden als beschouwen, constateren, onderscheiden en immers.

Ook begrijpend lezen kunnen scholieren slecht. Vaardigheden als het formuleren van de hoofdgedachte van een tekst, het onderscheiden van hoofd- en bijzaken en het snappen van de structuur is voor veel jongeren te veel gevraagd. Lees de rest van het artikel

Het elektronisch patiëntendossier (EPD) is er nog niet eens en houdt de gemoederen al tijden bezig. In nrc.next van 18 juni 2008 worden kanttekeningen gezet bij openstelling van het dossier voor uiteenlopende hulpverleners: de privacy van de patiënt zou in het geding komen. Een interessante kwestie waarbij de voordelen van digitalisering het niet voor iedereen winnen van de nadelen: een bedreiging van de veiligheid en privacy van de patiënt.

Als iemand in zorg komt, bijvoorbeeld bij een instelling voor geestelijke gezondheidszorg zoals Meerkanten, wordt er een dossier aangelegd met alle gegevens over de patiënt. Verslagen, brieven en medicatielijsten worden digitaal ingevoerd en bewaard, hoewel papieren dossiers nog niet in onbruik zijn geraakt. Terwijl behandelaren nu nog vele uren per week kwijt zijn aan het opstellen van brieven naar huisartsen en specialisten over de behandeling van hun patiënt, zou het EPD het in de toekomst mogelijk maken meerdere behandelaren toegang te geven tot de medische gegevens van patiënten. Lees de rest van het artikel

Een béétje mediagebruiker heeft behalve een Hyve (want Hyves is zo 2007) ook een account op Facebook, Twitter, Second life en Linkedin. Natuurlijk moeten er elke dag interessante weblogs worden gecheckt en de nodige podcasts worden gedownload. Voor het lezen van een krant heb je tegenwoordig ook internet nodig (voor de crossmediale en/of user generated content!) en ondertussen staat de mobiele telefoon geen seconde uit. ‘Waar pak je je rust?’ vraagt ook de NS zich af. De schrijvers van ‘Me the media’ wijzen ons op de paradoxale tragiek van de gemedialiseerde samenleving.

De toegankelijkheid van media wordt zo extreem dat je er bijna niet meer aan kunt ontkomen. Voor je het weet ben je zo druk met het invullen van je bezigheden (Twitter: ‘what are you doing?’ of Hyves: ‘what’s on my mind?”) op alle social networksites waar je lid van bent dat je nauwelijks nog daadwerkelijk aan die bezigheden toekomt. Het syndroom van de ‘continuous partial attention’ noemen de schrijvers van ‘Me the media’ dat, waardoor we steeds minder rustmomenten kennen in onze drukke levens. Lees de rest van het artikel

Heb je ‘em al gezien? De briljante reclame van KPN waarin communicatie via sms en e-mail de meest hilarische taalveranderingen oplevert? ‘Ik word knetterbek van die sproetjes! Dit is de apdeling transploft, niet de apdeling sproetjes.’

Een ‘verspreking’ is in een sms’je snel gemaakt. Als je de T9-functie op je mobiel gebruikt moet je oppassen dat je als afsluiting de ontvanger geen ‘jus’ geeft in plaats van een kus en wel zegt dat je van hèm houdt en niet van ‘lot’. En ook zonder T9 zijn typfouten erg common. Lees de rest van het artikel

Om een beetje ‘in touch’ te blijven met mijn ‘doelgroep’, die toch een goede 5 jaar jonger is dan ik, heb ik onlangs het boekje Drop je lyrics 2 aangeschaft. In dit woordenboekje met een verzameling jongerentaal, samengesteld door Nederlandse en Vlaamse jongeren,  gaat er een wereld voor je open.

Hoewel je een woordenboek meestal pas openslaat als je een woord tegenkomt dat je niet kent, is Drop je lyrics 2 ook gewoon leuk om eens door te bladeren en je te verbazen over de meest absurde woorden. De meeste woorden in het boekje hebben betrekking op seks, geld en drugs, maar er zitten ook hele creatieve woorden tussen. Lees de rest van het artikel

Vanmorgen heb ik het Academiegebouw in Utrecht mijn langverwachte Masterdiploma in ontvangst genomen. Na een jaar lang intensief studeren, stagelopen en schrijven kan ik mezelf eindelijk ‘Master of Arts’ noemen. Met een cijfergemiddelde van 7,4 ben ik ‘met genoegen’ afgestudeerd.

Tijdens een sessie waarin acht studenten hun bul uitgereikt kregen, werden we bedolven onder lovende woorden van onze begeleiders. Chiel Kattenbelt, die mijn tutor was gedurende het afgelopen jaar, sprak zijn goedkeuring uit over mijn prestaties en drukte me op het hart ‘vooral te blijven schrijven’: en dat ben ik hoe dan ook van plan! Lees de rest van het artikel