Marjolein Knuit

Tag: radio

Telefoongesprekken op de radio

Wat? Dat gekraak op de radio wat een pratend mens blijkt te zijn
Waarom? Inderdaad ja. Waarom?

Voor een medium dat al bijna 100 jaar bestaat, is radio altijd best wel met zijn tijd mee gegaan. Er is een iTunes Top-30, in elke studio hangen webcams en – misschien wel de meest verontrustende ontwikkeling – niemand doet elkaar meer de groetjes op de radio (want Facebook).

Radio is dus verre van dood. Maar er is één radioverschijnsel waarvan ik hoop dat het ooit euthanasie laat plegen: telefoongesprekken op de radio. Want hoewel telefoons zelf steeds futuristischer worden, is de geluidskwaliteit ervan nog even bagger als 50 jaar geleden.

Dan komt er tussen de kraakheldere liedjes ineens een enorm gekraak door je speakers (lang leve de carkit) waar iemand doorheen schreeuwt dat ie graag een plaatje wil aanvragen. Of er moet even naar een bekende Nederlander worden gebeld voor een update zus of een roddel zo, wat altijd klinkt alsof diegene aan de andere kant van de wereld een wedstrijdje blowkarten aan het doen is.

De kroon der irritante telefoongesprekken op de radio wordt trouwens gespannen door de telefoonquotejes in nieuwsbulletins. Die moeten het nieuws zogenaamd toelichten maar in de praktijk voegen die niks toe en bevestigen ze alleen maar wat de nieuwslezer net heeft voorgelezen. Nieuwslezer: ‘de burgemeester vindt het heel erg wat er gebeurd is’. Burgemeester: ‘ik vind het heel erg wat er gebeurd is’. Krakerdekrakerdekraak.

Lieve mannetjes (en vrouwtjes) van de radio: als wij krakende gesprekken willen horen, gaan we wel op bezoek bij onze oma’s in het bejaardentehuis. Wij luisteren naar jullie programma’s als aangenaam achtergrondgeluid, eventueel ingeleid door de zwoele stem van Jeroen Nieuwenhuize.  Pas als telefoongesprekken net zo helder klinken als jullie onderlinge gegeit in de studio mogen jullie op de radio weer bellen naar Albert Verlinde. Als hij tegen die tijd zelf nog niet in een bejaardentehuis zit.