Marjolein Knuit

Tag: reportage

Nynke van der Laan: “ik wil mensen verleiden met mijn schilderijen”

Nynke van der Laan, expositie schilderijen om je vingers bij af te likkenTaarten en cupcakes zijn voor veel mensen onweerstaanbaar. Voor kunstenares Nynke van der Laan was dat de aanleiding om gebak te gaan schilderen, zo realistisch mogelijk: “Ik probeer met mijn schilderijen dezelfde reactie uitlokken als echte gebakjes.” Haar werk hangt tot en met 30 november bij taartenwinkel Tante Suiker in Hilversum.

Nynke van der Laan (1984) heeft bijna de 3-jarige opleiding realistische schilderkunst aan de academie Renshof afgerond. Daarnaast werkt ze als onderzoekster bij De Universiteit Utrecht. Ze is gepromoveerd op verleiders in de voedingsindustrie. Als je met haar praat merk je dat voeding haar buitengewoon bezighoudt: “eten is voor ons in de westerse wereld heel alledaags, maar het houdt ons ook continu bezig: wat eten we vanavond, welke boodschappen moet ik doen? De psychologie achter onze keuzes vind ik heel interessant”.

Lees de rest van dit artikel op Cultuurbewust.nl

Grote en kleine namen maken succes van Deventer Jazz Festival

Wouter Hamel op Deventer JazzHet Deventer Jazz Festival is een vrij nieuwe naam in festivalland: vorig jaar vond de eerste editie plaats. Voor de tweede is gekozen voor dezelfde opzet  – verschillende podia in de Deventer Schouwburg – en is een mooie rij artiesten opgetrommeld, van beginnende conservatoriumstudenten tot grote namen als New Cool Collective en Wouter Hamel. In combinatie met de goede sfeer zorgde deze sterke programmering voor een succesvolle avond.

Voor aanvang van het programma  staat DJ Blue Flamingo in de foyer van de schouwburg ouderwetse singletjes te draaien. Met zijn witte bolhoed lijkt hij zo te zijn weggelopen uit het Amerika van halverwege de vorige eeuw.  Even later begint pianist Miguel Rodriguez aan zijn set, terwijl in de andere foyer Luz optreedt: een getalenteerd studentenduo dat wordt bijgestaan door cellist Jonas Pap. Met een mix van Brazilliaanse samba’s, bossa nova’s en fado weten Rick Snelting en Annelore Horn het toegestroomde publiek in vervoering te brengen.

Lees de rest van deze reportage op Cultuurbewust.nl.

Een beeldentuin vol muziek tijdens Zwoele Zomeravond

I am Oak tijdens Zwoele ZomeravondErg zwoel was het niet op de eerste Zwoele Zomeravond op zaterdag 14 juli in het Veluwse Kröller-Müller Museum. Maar tussen de buien door was het genieten van  de optredens door zowel kleine als grote namen in de beeldentuin en het museum. Onder meer Janne Schra, Peter Katz en het Mondriaan Kwartet traden op.

Het is de zevende keer dat het Kröller-Müller Museum de Zwoele Zomeravonden organiseert. De locatie leent zich perfect voor een zomers festival: wat is er leuker dan op je kleedje of klapstoeltje in de buitenlucht genieten van muziek, met beelden van Rodin en Moore om je heen? Ondanks het feit dat je deze zaterdag beter regenlaarzen en een paraplu mee kon nemen, waren alle ingrediënten voor een geslaagd festival aanwezig.

Lees de rest van deze reportage op Cultuurbewust.nl.

 

Omroep Maxim

Wat? Een VPRO-programma
Waarom? Omdat het briljante televisie is!
Wanneer? Donderdagavond laat op Nederland 3

Denk je dat alles wel zo’n beetje gedaan is op televisiegebied, zie je ineens een aflevering van Omroep Maxim. Ik was na seizoen 1 al fan, maar ook in het tweede seizoen dat nu wordt uitgezonden is Maxim Hartman weer lekker op dreef.

Omroep Maxim profileert zich als 100% BN’er-vrij en ‘absurd anders’. En dat klopt wel zo’n beetje. Het is lastig om een accurate beschrijving van Omroep Maxim te geven. Sterker nog, op de website staat: ‘een aflevering van Omroep Maxim is door de hoogassociatieve montage en chaotische structuur onmogelijk samen te vatten dan wel na te vertellen’. Maar ik kan het in ieder geval proberen.

Maxim Hartman (je weet wel, van Rembo & Rembo) maakt Man bijt Hond-achtige reportages over totaal niet-urgente onderwerpen, zoals groepsverkrachting bij eenden. Ook gaat hij zonder duidelijke aanleiding langs bij bijvoorbeeld een quiltclubje, een cactuskwekerij en een wannabe-zangeresje. Die reportages zijn opgeknipt in fragmenten die worden afgewisseld met bijvoorbeeld filmpjes van dansende vrouwtjes, Amerikaanse seksuele voorlichtingsvideo’s en instructiefilmpjes voor reddend zwemmen.

Het programma krijgt regelmatig de kritiek dat Maxim mensen in de zeik zet. In feite doen ze dat helemaal zelf, want een troubadour die Geertrude heet is vanzichzelf al grappig. Maar natuurlijk helpt Maxim ze een handje door domme vragen te stellen en in beeld allerlei regie-aanwijzingen te geven. In de montage gooit een kleurenblinde pensionado daar nog even een paar psychedelisch vormgegeven titeltjes overheen en klaar is Maxim.

In het tweede seizoen introduceert Maxim de rubriek ‘Trendy shit’, waarin hij nieuwe trends demonstreert. Shetland ponywalking bijvoorbeeld. En er zijn ook tv-spelletjes. Met mensen die geoefend hebben voor iets als Lingo en dan terechtkomen in ‘ComplimentjesTV’ of ‘De tijd tikt’. En vervolgens meedoen met een potje ‘een minuut lang op de schaakklok drukken’.

Helaas komt er na dit seizoen een einde aan deze epische vorm van televisie. Ondanks het gebrek aan inhoud heb ik na het kijken van Omroep Maxim altijd het gevoel dat mijn leven weer een beetje verrijkt is. Dus iedereen met gevoel voor humor en zonder scrupules jegens  de Publieke Omroep: kijk Omroep Maxim, nu het nog kan!

Onweerstaanbare stukjes over een ongepolijst Nederland

Marcel van Roosmalen - Het is nooit leuk als je tegen een boom rijdtIk leerde Marcel van Roosmalen kennen als de schrijver van stukjes in de nrc.next van woensdag over cursussen in het bedrijfsleven. Dat klinkt niet zo spannend, maar de stukjes die van Roosmalen daarover schrijft tonen dat juist zo genadeloos aan, dat ze hilarisch zijn om te lezen. Ik verheug me er elke week weer op. En nu kan ik non-stop genieten van zijn reportages in zijn boek ‘Het is nooit leuk als je tegen een boom rijdt’. Een recensie.

Voordat zijn stukjes in nrc.next verschenen had ik nog nooit van Marcel van Roosmalen gehoord. Hij schijnt een briljant boek over Vitesse te hebben geschreven, wat ik dus niet gelezen heb omdat het een boek over Vitesse is. Erg charismatisch is hij ook al niet; hij ziet er uit als iemand die chronisch te weinig slaapt en te veel rookt en het lukte hem om ruzie te krijgen met een bus vol bejaarde pelgrims. Even voor de beeldvorming.

Onweerstaanbaar

Toch zijn de verhalen van deze tegendraadse journalist onweerstaanbaar. Dat ligt niet bepaald aan de onderwerpen. Een weekendje weg in de Kempervennen, een bustour door Volendam en het wereldduurrecord vissen met lange hengel spreken nou niet bepaald tot de verbeelding. Wat kun je daar nou over schrijven? Veel, zo blijkt. Van Roosmalen schrijft alles wat hij ziet en hoort op in zijn notitieboekje, en zelfs de meest onnozele waarnemingen komen uiteindelijk in zijn stukjes terecht: “Simone was blond en haar stem deed aan juffrouw Jannie uit Jiskefet denken.” Maar daardoor zie je het wel meteen voor je. Lees meer

Paradiso valt als een blok voor Hanson

Isaac, Taylor en Zac Hanson treden op in Paradiso in AmsterdamSinds ze veertien jaar geleden hun grootste hit hadden met ‘MMMBop’, hebben we in Nederland weinig meer van Hanson gehoord. Maar de Amerikaanse band, bestaande uit de broers Zac, Taylor en Isaac Hanson, bestaat nog steeds en heeft onlangs een nieuw album uitgebracht, getiteld Shout It Out, waarmee ze de wereld rondtoeren. En Paradiso is er als een blok voor gevallen.

Lees de rest van deze recensie op Cultuurbewust.nl

Laagland: een intieme liedjesvoorstelling met een verhaal

Ricky Koole en Leo Blokhuis met LaaglandZij is actrice, zangeres en de moeder van zijn kind, hij is de popprofessor van Nederland. En samen toeren Ricky Koole en Leo Blokhuis met hun tweede liedjesprogramma Laagland door het land. Een voorstelling over muziek waar je je thuis bij voelt: Van Aretha Franklin tot Bruce Springsteen.

Lees de rest van dit artikel op Cultuurbewust.nl.

Teleac/NOT protesteert tegen mediawet

“Medy wil scoren, educatie gaat verloren!”

“Met Medy van der Laan is educatie van de baan!” De boodschap was duidelijk, van zo’n 100 medewerkers van de educatieve omroep Teleac/NOT, die op 27 juni in Den Haag protesteerden tegen de nieuwe mediawet van Medy van der Laan. Een van de implicaties van dit voorstel is namelijk dat Teleac/NOT wordt ondergebracht bij de NOS. Om deze fusie was het de demonstranten niet zozeer te doen, maar wel om het feit dat dit geen garanties geeft voor de waarborging van educatieve televisie, radio en internet. En dat liet Teleac/NOT in Den Haag met veel toeters en bellen merken.

In een week tijd heeft Teleac/NOT een bliksemactie op touw gezet om zoveel mogelijk medestanders te activeren. Er werd een petitie opgesteld die al ruim 8000 keer werd ondertekend door betrokkenen, kijkers en andere sympathisanten, maar ook door instanties als de Nationale Onderwijsbond en Kennisnet. Hoewel de nieuwe mediawet de RVU ook treft, ging deze omroep niet mee in het protest van Teleac/NOT. Lees meer

‘Wij zijn de bergprostitutees!’

Tarzaning in de Dolomieten

“Benen naar beneden!” roept Roberto, een kalende Italiaan wiens borsthaar fier uit zijn shirt springt, in haast accentloos Nederlands als een twintigtal jongeren zich uit alle macht vast klampt aan de kabels langs de Italiaanse rotsen. Het parkoers leidt die dag langs een afwisselend pad vol rotswanden, gladde keien, watervallen, touwbruggen en tokkelbanen. Reisorganisaties, groepen en particulieren kunnen bij Roberto terecht voor een middagje of langer klimmen en klauteren door prachtig Italiaans landschap, mits je er genoeg voor betaalt; “wij zijn de bergprostituees!”

Reisorganisatie Labyrinth, van waaruit onze tocht georganiseerd wordt, omschrijft het relatief nieuwe tarzaning als volgt: “onder begeleiding van onze gids daal je, al klettersteigend, abseilend, slingerend en gebruikmakend van Tibetaanse touwbruggen, af door de canyon.” Voordat het zover is moet er echter eerst nog een stuk gereden worden langs pittoreske wijngaarden en mysterieuze ruines om bij de bewuste berg terecht te komen. Als sardientjes in een blik zitten een stuk of twintig Nederlandse avonturiers te hobbelen in een gammel busje, waarna ze in de al even oncomfortabele veiligheidstuigjes worden gehesen. Roberto en zijn collega roepen in rap Italiaans het één en ander over en weer, terwijl de Tarzans en Janes van die dag zich in hun uitrusting worstelen. Lees meer

Van voorbijschietend landschap en digitaal geprojecteerde binnenspiegels

Leren autorijden in een simulator is lang zo gek nog niet

“We gaan nu 80 rijden. We gaan nu 50 rijden. We gaan nu remmen. Trap het rempedaal in. Dit is het koppelingspedaal!” Een computerstem neemt het over van de rij-instructeur bij lessen in de rijsimulator. De leerling, ik dus, neemt plaats in een autostoel, schuift deze tot de gewenste afstand naar voren, stelt de hoofdsteun in en doet zijn gordel om. Rijden maar!

Het rijden in een simulator wordt door de rijscholen gepropageerd als dé manier om verantwoord en gedoseerd te leren autorijden. In tien of vijftien lessen, afhankelijk van de keuze van de leerling of die ook de laatste vijf snelweglessen wil volgen, leert de leerling stap voor stap gassen, schakelen, sturen, en, niet van het minste belang, remmen. Lees meer