Hoewel ik bij Teleac werk, kan ik vanaf 1 september Jörgen Raymann mijn collega noemen. Dan gaan de omroepen Teleac, NPS en RVU namelijk officieel samen in de nieuwe omroep NTR. De nieuwe naam en de bijbehorende huisstijl werden vandaag gepresenteerd in Hilversum.
Teleac, NPS en RVU zijn alle 3 taakomroepen die informatie, educatie en diversiteit hoog in het vaandel hebben staan. Door te fuseren worden de krachten gebundeld en de positie in het omroepbestel verstevigd. Ook was er een financiële noodzaak om samen te gaan: wegens opgelegde kostennormen moesten de omroepen veel bezuinigen.
Van Sesamstraat tot Zandkasteel
De fusie betekent dat Sesamstraat, het Zandkasteel en de Keuringsdienst van waarde nu allemaal onder dezelfde vlag van NTR worden uitgezonden. Aan de programmering verandert verder weinig, hoewel er natuurlijk meer samen ondernomen gaat worden. SchoolTV blijft een apart merk binnen de NTR. Lees de rest van het artikel
Vorige week werd ik via mijn werk benaderd voor een extra klus bij mijn vorige stage-adres, Beeld en Geluid. En omdat ik het nooit erg vind om mijn weekplanning volledig om te gooien zat ik een dag later op het Mediapark research te doen in het archiefsysteem Immix en teksten te schrijven voor een nieuwe vertoning in de media experience: een 15 minuten durende compilatie fragmenten van Nederlandse kinderprogramma’s.
De geschiedenis heeft er één, de betawetenschappen ook en de kindertelevisie nu dus ook: een eigen canon. In dit geval 50 kinderprogramma’s vanaf de jaren ’50 tot nu die een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten. Van die 50 programma’s wordt een dvd-box gemaakt met fragmenten uit de kenmerkende programma’s uit elk decennium. De fragmenten worden aan elkaar gepraat door Edwin Rutten. In de media experience komt een verkorte versie van de dvd: een compilatie van 15 minuten kinderprogramma’s. Ik ben verantwoordelijk voor de tekst die Edwin Rutten inspreekt voor de media experience. Lees de rest van het artikel
The artist formerly known as Meneer Kaktus, oftewel Peter Jan Rens, vindt dat de Nederlandse televisie aan het vertrutten is. Terwijl het van mij juist wel wat minder mag met al die porno op TMF die voor videoclips moet doorgaan, gescheld in soaps en geweld in tekenfilms. Maar mister Haribo heeft wel een punt.
Men neme een boksring, 50 ADHD-kindertjes (maar dat bestond toen nog niet) en drie knotsgekke presentatoren. Voila, De grote meneer Kaktus show in een notendop. Kweetniet applaudisseerde door met zijn hand op zijn voet te slaan en mevrouw Stemband liep rondjes terwijl ze heel hard riep: ‘de tweede rooooonde, de tweede roooonde!’. Zie je het weer voor je? Lees de rest van het artikel
Nostalgie op het centraal station in Antwerpen vorige week. Tussen de omroepberichten door schalde ineens de stem van Maria von Trapp door de hal met Do-re-mi. Uit het niets komen er dansers te voorschijn die met zijn tweehonderden een spontaan stukje theater weggeven aan reizigers en voorbijgangers. Een hysterische fanclub? Nee, een doordachte marketingstunt.
België is op zoek naar Maria. Niet de heilige, maar de non die in het Oostenrijk van de Tweede Wereldoorlog haar onvergetelijke intrede deed in huize Von Trapp. De musicalversie mist vooralsnog een hoofdrolspeler, die met het tv-programma ‘Op zoek naar Maria’ gevonden moet worden. In Nederland zijn de huidige hoofdrolspelers uit Evita en Joseph ook op die manier gecast. Door de Antwerpse stationshal op stelten te zetten zorgde het programma voor een viral die het internet binnen korte tijd heeft veroverd. Lees de rest van het artikel
Sinds afgelopen zondag heeft iedereen wel een mening over Joran van der Sloot en/of Peter R. de Vries. Interessanter vind ik hoe deze mediahype creatieve filmpjes, liedjes en sms’jes tot gevolg heeft gehad.
Na ‘goeiemoggel’ is ‘coño’ hèt nieuwe modewoordje van het moment. En onder de kop ‘Joran-lol per sms’ bericht De Pers vandaag over de inhoud van het toegenomen sms-verkeer na de uitzending van zondag. In wat onderhand viral sms’jes zijn, schijnen mensen elkaar om een boot en een shotje Bacardi 151 te vragen. Ook Paulien Cornelisse concludeert in nrc.next dat het door Joran veelvuldig gebezigde woord ‘focking’ een heel nieuw leven is gaan leiden na afgelopen zondag. Lees de rest van het artikel
Natuurlijk zat ik gisteravond met een schrijfblok op schoot voor de televisie: tijd voor het Groot Dictee der Nederlandse taal! Met 23 fouten zit ik onder het gemiddelde aantal fouten dat de prominenten maakten.
Elk jaar maak ik weer minder fouten, getuige mijn bewaarde dictees van vorige edities. Een positieve ontwikkeling, al was ik tijdens mijn middelbare schooltijd beter op de hoogte van de spellingsregels (of moet ’schooltijd’ los van elkaar? Of met een koppelteken?). Lees de rest van het artikel
Veel artikelen die ik uit de krant knip voor in mijn knipselmap, gaan over hetzelfde: de seksualisering van de maatschappij. Ook vandaag pronkte er weer een fel betoog op de opiniepagina in nrc.next: dit keer niet van een verongelijkte vrouw, maar van een mannelijke moslim.
Schrijver en columnist Mohammed Benzakour stelt dat de horizonvervuiling die schotelantennes heet, veroorzaakt wordt door “de ‘pornificatie’ van onze kabel-tv”. Er is op tv, evenals op internet, praktisch niet meer te ontkomen aan kronkelende lichamen en blote lijven. De wereld draait steeds meer om uiterlijk, en natuurlijk: sex sells. Lees de rest van het artikel
Een klein Japans jongetje dat zijn moeder uitscheldt voor dinosaurus en een pratende spons die op de bodem van de oceaan hamburgers bakt in het plaatsje Bikinibroek. Is dat humor? Miljoenen Nederlandse kinderen vinden van wel. Ouders zijn minder enthousiast over tekenfilms waarin lompe opmerkingen en gedragingen over het scherm vliegen. De populariteit van Shin Chan, Totally Spies en Pokémon is niettemin enorm en lijkt met geen kijkverbod te bestrijden. De tijd dat kinderen ademloos naar De smurfen en Tom & Jerry keken, is voorbij: de tekenfilm wordt steeds brutaler.
Wat in 1928 zo onschuldig begon met een piepende Mickey Mouse die in zwart-wit over het scherm danste, is anno 2005 ontwikkeld tot een van de meest succesvolle televisiegenres. Nadat Walt Disney in de vorige eeuw de eerste tekenfilmfiguurtjes ter wereld bracht, is er veel veranderd aan de tekenfilm. Onschuldige pratende muizen, eenden en honden maakten plaats voor pratende robots en imperialistische buitenaardse wezens. De tekenfilm heeft zich ondertussen stevig geworteld in het televisieaanbod. Zo’n tien jaar geleden was dat geen probleem, maar nu Barbapa en Calimero zijn vervangen door Dragonball Z en Yu Gi Oh, moeten de tekenfilmzenders de verdediging in. Lees de rest van het artikel
Met het krieken van de dag slenteren een paar jonge mensen met schelpenkettingen om hun nek en zakdoeken om het hoofd langs de branding van een tot voor kort onbewoond eiland, op zoek naar visjes in het zelfgemaakte net, een toevallig aangespoelde schildpad of iets anders dat tot voedsel kan dienen.
Tot afgelopen weekend behoorde dit scenario toe aan het realityprogramma Expeditie Robinson, pioneer op het gebied van Big Brother op een onbewoond eiland. Met het verhuizen van dit inmiddels vijf jaar lopende en succesvolle programma van Net 5 naar Talpa, moest Net 5 echter op zoek naar een nieuwe publiekstrekker waarbij deelnemers met ongewassen haren en zandkorrels op plekken waar je ze liever niet wilt hebben de strijd met elkaar aangaan. Dat is gelukt in de vorm van Terra Incognita, een programma dat op het eerste gezicht een slap aftreksel lijkt van Expeditie Robinson. Niets is minder waar; er bestaan meer verschillen tussen de twee programma’s dan alleen de eilanden waar het zich afspeelt. Lees de rest van het artikel
Hoewel ik bij Teleac werk, kan ik vanaf 1 september Jörgen Raymann mijn collega noemen. Dan gaan de omroepen Teleac, NPS en RVU namelijk officieel samen in de nieuwe omroep NTR. De nieuwe naam en de bijbehorende huisstijl werden vandaag gepresenteerd in Hilversum. 
Vorige week werd ik via mijn werk benaderd voor een extra klus bij mijn vorige stage-adres, Beeld en Geluid. En omdat ik het nooit erg vind om mijn weekplanning volledig om te gooien zat ik een dag later op het Mediapark research te doen in het archiefsysteem Immix en teksten te schrijven voor een nieuwe vertoning in de media experience: een 15 minuten durende compilatie fragmenten van Nederlandse kinderprogramma’s.
Natuurlijk zat ik gisteravond met een schrijfblok op schoot voor de televisie: tijd voor het Groot Dictee der Nederlandse taal! Met 23 fouten zit ik onder het gemiddelde aantal fouten dat de prominenten maakten.
De tekenfilm in verandering