Met de hulp van 3FM-dj Michiel Veenstra hebben we een filmpje in elkaar gedraaid dat scholieren oproept om hun profielfoto op Facebook, Hyves of Twitter te veranderen in een foto van hun moeder. En de overige opdrachten uit het lesmateriaal te doen natuurlijk. Bekijk hieronder het filmpje en download het lesmateriaal.

Na anderhalf jaar twitteren voor de SchoolTV-beeldbank ben ik maar eens gestart met mijn eigen Twitter-account. Als @marjoleinknuit zal ik vooral twitteren over dingen die ik zie of tegenkom, maar ook over nieuwe blogposts bijvoorbeeld.

Voor de SchoolTV-beeldbank twitter ik vooral over interessante clips, nieuwe features op onze site of interessante ontwikkelingen. Persoonlijke berichten kon ik daar niet kwijt. Ook komt het einde van mijn contract bij Teleac en dus ook van het beheer van de Beeldbanktwitter in zicht. En ik wil wel een beetje ‘bij’ blijven. Want met Twitter is het een beetje als met Ipads en teensokjes: eerst zie je het nut er niet van in maar pas als je ze hebt kun je niet meer zonder.

Maar ik heb het eigenlijk over de manier waarop deze hysterie zich heeft verplaatst naar internet, op websites, blogs en Twitter. In het land waar roddelkoning Perez Hilton meer aanzien heeft dan de president, wordt bijna elke scheet getwitterd of geblogd, lijkt het wel. Des te moeilijker wordt het daardoor om de informatie te vinden die er echt toe doet. Want hoe onderscheid je je als Amerikaanse blogger van de miljoenen andere Amerikaanse bloggers die dezelfde flauwe stukjes schrijven over films, sterren en scheten (het liefst een combinatie van die drie)?

Als Perez Hilton op zijn zuurstukroze blog iets post wat je echt niet mag missen, plaatst hij niet 1 link naar de betreffende post of paparazzifoto, maar 10 onder elkaar. Dan krijg je dus een blogpost met een foto van de een of andere popster in zijn kinderjaren, met daaronder iets van ‘who’s the celebrity?
Click here!
Click here!
Click here!
Click here!
Click here!
Click here!
Click here!
Click here!
Click here!
Click here!’
En niemand die je daarover hoort, integendeel. Het is juist een eer om op de blog van Perez Hilton te staan. Dat geldt ook voor bezoekers die reageren op zo’n post. De eerste tien reacties op de berichten van Perez bevatten eigenlijk altijd maar 1 woord: ‘first!’. Als mensen zien dat een bericht nog geen reacties heeft, posten ze er gauw zelf een zodat ze kunnen zeggen dat ze ‘first’ waren. Dat ze in feite verder niets te zeggen hadden, maakt niet uit.

Het weblog met de tot de verbeelding sprekende naam ‘I don’t like you in that way’ gaat iets anders te werk in het trekken van de aandacht. Ten eerste is dit weblog eigenlijk een soort GeenStijl onder de celebrityblogs. De berichten zijn cynisch, kritisch en overduidelijk geschreven door een hitsige jonge kerel. Hij post het liefst berichten met titels als ‘Britney is a natural beauty’ met daaronder een foto van Britney Spears met een badhairday, cellulitisbenen en een mond vol hamburger. Soms plaatst het blog berichten over niet zo heel interessante of sexy personen. Om te voorkomen dat die berichten niet gelezen worden, plaatst de site daar gewoon een foto van een willekeurig supermodel bij. Dan lezen de bezoekers het wel, helemaal als ze zelf ook hitsige jonge kerels zijn.

Een trucje wat je op deze en andere Amerikaanse blogs vaak tegenkomt, is het plaatsen van punten tussen elk woord in de titel. De lezer last daardoor automatisch een korte pauze in bij het lezen ervan, want dat doe je nou eenmaal als je een punt leest. Daardoor krijgt elk woord in de titel extra veel nadruk. Als je je stukje over de film Wicky de Viking, ik noem maar iets, de titel ‘Best. Movie. Ever.’ geeft, zullen je bezoekers eerder geneigd zijn te denken ‘dat stukje moet ik lezen’ en uiteindelijk ‘die film moet ik zien!’. Door de punten in de titel zijn ze in elk geval al een een fractie van een seconde langer bezig met het lezen van de titel. Het feit dat jij nu nog steeds bezig bent met het lezen van dit stukje, bewijst dat het werkt.

Ik zou een slechte trendwatcher zijn. Als je mij 5 jaar geleden had gevraagd of het ooit iets zou worden met YouTube had ik je waarschijnlijk hard uitgelachen. De naam alleen al! Wie noemt zijn site nou ‘Youtube’? Dat bekt toch niet? Waarom heet het niet gewoon ‘videosite.com’ of zoiets? Dat klinkt veel logischer.

Is het je trouwens wel eens opgevallen hoe verschillend mensen ‘Youtube’ uitspreken? Een beetje nerd zegt het op zijn Amerikaans: ‘youtoeb’. Maar de meeste mensen fietsen er  een ‘j’ in en spreken het uit als ‘joetjoep’ (meer dan 27.000 resultaten in Google trouwens).

En toch is YouTube net als Google en Hyves zo ingeburgerd dat het een werkwoord is geworden:  even YouTube’en. Oké, dat is inderdaad wel iets makkelijker te vervoegen dan videosite (ik videosite, jij videositet, wij videositen?). Maar dan nog; wie gaat er voor de lol naar amateuristische homevideo’s van andere mensen kijken, dacht ik destijds. Tja, miljarden mensen dus, inclusief mezelf. Als tijdverdrijf, sociale bezigheid en researchbron. Zelfs actualiteitenprogramma’s gebruiken filmpjes van YouTube in hun uitzending en zetten dan heel klein in beeld ‘bron: YouTube’. Alsof dat meteen duidelijk maakt wie van alle miljarden gebruikers het betreffende filmpje heeft geupload.

En het leuke is dat je helemaal geen videokunstenaar hoeft te zijn om miljoenen views te krijgen op je filmpje. Zelfs filmpjes die alleen bestaan uit de foto van een zanger met zijn liedje op de achtergrond worden miljoenen keren bekeken.  En sommige filmpjes worden zo leuk gevonden dat mensen ze downloaden en opnieuw op YouTube zetten. Zo zwerven er intussen tientallen dezelfde filmpjes rond van twee playbackende Chinezen en een dramatisch kijkende hamster. Allemaal met miljoenen hits.

En dan beweren sommige mensen dat we als samenleving  geen collectieve momenten meer kennen, nu er 5000 televisiezenders zijn en we er ook nog internet bij hebben gekregen. Het is nou eenmaal geen 1962 meer, toen programma’s nog miljoenen kijkers trokken, gewoon, omdat er niks anders op tv was. Dat heb je niet meer, belangrijke voetbalwedstrijden en terroristische aanslagen uitgezonderd. Maar YouTube kan er ook wat van. Het schept toch een band, als je samen met 4528930 andere mensen naar hetzelfde filmpje van Kabouter Wesley hebt gekeken. En als ik zeg: niezende pandabeer, broek aan m’n laars en angry German kid, dan weet bijna iedereen waar ik het over heb!

Ik schrijf over van alles en nog wat: van de plaatselijke toneelvereniging tot de laatste ontwikkelingen binnen media-educatie. Laat me vooral weten wat je ervan vindt door te reageren of een berichtje te sturen.

Wat doe je als je toe bent aan een nieuwe website? In mijn geval kijk ik dan mijn vriendje lief aan en een paar weken later is ie online! Het resultaat is een meer als weblog ingerichte site waarop ik mijn teksten en berichten nog beter kwijt kan.

Op de homepage staan alle posts onder elkaar, de meest recente natuurlijk bovenaan. Aan de rechterkant kun je ook kiezen voor een bepaalde categorie of iets uit mijn recente posts aanklikken. Zoeken op tags kan ook: via de tagcloud aan de rechterkant of via een interessante tag onder een bericht.

Academisch en grafisch portfolio
Ook mijn academische en grafische portfolio zijn weer aanwezig op mijn vernieuwde website. Nieuwe papers schrijf ik  sinds mijn afstuderen niet meer, maar aan grafisch ontwerpen doe ik steeds meer! Hou deze pagina dus ook in de gaten.

Vormgeving
Het design van deze website is trouwens niet van mijn hand, maar wel helemaal mijn stijl! Vrolijk, een beetje frivool en met een knipoog naar mijn favoriete hobby: schrijven.

Reageren
Als je een vraag of opmerking hebt kun je die doorgeven via het contactformulier. Reageren op artikelen en nieuwsberichten kan natuurlijk ook. Bijvoorbeeld als je me wilt complimenteren met mijn nieuwe site!

Dat de Barneveldse Krant het kleine nieuws dat dichtbij de burger staat nooit schuwt, is algemeen bekend. Vanaf nu kunnen lezers echter hier ook zelf een bijdrage aan leveren. Op de per 30 april vernieuwde website kun je zelf berichten, filmpjes en afbeeldingen uploaden.

“Daarmee bepaalt de bezoeker zelf wat interessant, leuk of mooi genoeg is om te delen met de lokale samenleving,” aldus de Barneveldse Krant. Het is de bedoeling dat Barnevelders hun eigen nieuwtjes met betrekking tot Barneveld gaan publiceren op de speciale lezerspagina. Ook andere vernieuwingen volgen op 30 april.

De laatste restyle van de website van de Barneveldse Krant maakte het al mogelijk om te reageren op nieuwsberichten en om te stemmen in een poll. Met de aanstaande vorm van user generated content heeft de Barneveldse Krant er een “platform voor eigen onderwerpen” bij.

Van de al bestaande reactiemogelijkheden is veel gebruik gemaakt, bijvoorbeeld tijdens de discussie over het portret van Barneveld als ‘refodorp’ in de uitzending van Netwerk op 25 maart. Of de interactieve mogelijkheden van de nieuwe ook zo gretig benut zullen worden zullen we zien. Uit voorzorg looft de Barneveldse Krant alvast mooie prijzen uit als je een eigen bijdrage plaatst. Maar als we de beruchte uitzending van Netwerk moeten geloven heeft de gemiddelde Barnevelder nog nooit van internet gehoord!

Sinds user-generated content een buzzwoord werd, proberen bijna alle kranten, tijdschriften en televisieprogramma’s hiervan hun graantje mee te pikken. Toch willen echt inhoudelijke initiatieven voor burgerjournalistiek nog niet van de grond komen. Berichten zijn vaak inhoudelijk niet sterk genoeg, of er wordt gewoon te weinig gepost.Denkfouten
Van Heeswijk, zelf nieuwe media journalist en docent internetjournalistiek aan de Universiteit van Leiden, legt in een tweeluik op het weblog www.denieuwereporter.nl uit hoe de journalistiek dit proces kan omkeren. Redacties begaan namelijk een aantal denkfouten. Zo wordt er te weinig richting gegeven aan de input van de bezoeker: de instelling ‘hier heb je een forum, doe er maar wat leuks mee’ werkt niet.

Dat komt onder meer doordat veel huidige initiatieven te veel gericht zijn op een algemeen publiek, aldus van Heeswijk. “In de Trouw-community voor theologen en filosofen is het veel duidelijker wat bezoekers worden geacht aan te leveren en zal het gesprek tussen de deelnemers soepeler verlopen, dan in een algemene site als Skoeps.nl.”En, mooi voor op een tegeltje aan de muur: “aandacht is de wisselkoers van de user-generated content”. Gebruikers die hun nieuwsberichten, waar ze hun best op hebben gedaan en trots op zijn, uploaden, willen daar waardering voor krijgen. En ondertussen zit de redactie alleen maar spelfouten te verwijderen: “hij [de burgerjournalist] wil geen aandacht van de journalist, maar van zijn publiek.”

Daarnaast mogen redacties hun burgerjournalisten best een duwtje in de goede richting geven. Als duidelijk wordt dat het proces stagneert of inhoudelijk niet zo sterk is als gehoopt, kunnen ze zelf naar initiatieven zoeken om het debat nieuw leven in te blazen. Dan is een schrijfcursus of zelfgemaakte internetradio helemaal geen gek idee, aldus van Heeswijk.

Burgerjournalistiek wordt ook haast geen kans gegeven: om het te laten slagen moet het als paradepaardje worden gepresenteerd, maar het risico daarvan is natuurlijk levensgroot. Als er te weinig of te zwak wordt gepost, gooien redacties al snel het bijltje erbij neer. Doodzonde, volgens van Heeswijk.

Dit roept echter wel de vraag op hoe redacties financieel gezien zelf nog kunnen profiteren van user generated content: hoe gaat het medium er geld aan verdienen van adverteerders? Die willen hun advertenties liever gelezen hebben door veel verschillende mensen dan door een klein groepje gelijkgestemde mensen.

Journalistiek en user generated content; het blijft een haat-liefdeverhouding. Om te voorkomen dat het een fata morgana blijft zullen media in actie moeten komen. Anders blijft er van Skoeps’ slogan  ‘zestien miljoen reporters’ weinig over. De 2 artikelen van Erik van Heeswijk zijn hier en hier te lezen.

Het klinkt te mooi om waar te zijn. En dat is het natuurlijk ook, maar op www.magmypic.com kun je met je eigen foto een fantastische cover maken.

Intellectuele types kunnen ook kiezen voor een Time, maar ijdele figuren plakken zichzelf op een Vogue of Cosmopolitan. En National Geographic is natuurlijk uitermate geschikt voor sportieve kiekjes van jezelf. En je kunt er nog korting krijgen op een tijdschrift naar keuze ook.

Om een beetje ‘in touch’ te blijven met mijn ‘doelgroep’, die toch een goede 5 jaar jonger is dan ik, heb ik onlangs het boekje Drop je lyrics 2 aangeschaft. In dit woordenboekje met een verzameling jongerentaal, samengesteld door Nederlandse en Vlaamse jongeren,  gaat er een wereld voor je open.

Hoewel je een woordenboek meestal pas openslaat als je een woord tegenkomt dat je niet kent, is Drop je lyrics 2 ook gewoon leuk om eens door te bladeren en je te verbazen over de meest absurde woorden. De meeste woorden in het boekje hebben betrekking op seks, geld en drugs, maar er zitten ook hele creatieve woorden tussen.
Zo is ‘billenplas’ synoniem voor diarree, verwijst ‘lingo’ naar taal en is een ‘fikfreak’ een pyromaan. Een ‘dopi’ is een Ipod (omgekeerd gespeld) en een ‘burka’ is niets meer dan een regenjas met muts. Een mannelijke bitch heet in jongerentaal een ‘butch’ en als je stewardess bent wordt dat onder jongeren ‘zweefteef’ genoemd. Het bijzondere woord ‘sterfhamster’ – laat het mijn hamster Cas maar niet horen – betekent tenslotte klote.

Er zijn tientallen woorden voor cool, zoals ‘floid’, ‘pluk’ en’shibby’ hoewel het woord ‘cool’ zelf niet terug te vinden is: dat is helemaal uit onder jongeren. Vandaar ook dat er een jaar na de release van Drop je lyrics 1 alweer een tweede editie nodig was. Daarnaast staan er in deze uitgave ook Vlaamse jongerenuitdrukkingen.

Jongerentaal ontwikkelt zich snel, en niet alleen op het gebied van internettaal. Buitenlandse invloeden en een speelse omgang met woorden zorgen voor een beweeglijke subtaal. Daarnaast zijn de woorden in het boekje erg plaatsgerelateerd: bepaalde woorden zijn volgens de samenstellers bijvoorbeeld in de ene regio populair, terwijl jongeren aan de andere kant van het land deze niet eens in de mond zouden nemen. Met Drop je lyrics kan ik me in elk geval in alle jongerenkringen vertonen. Lauwe shit ouwe!