Hoewel ik bij Teleac werk, kan ik vanaf 1 september Jörgen Raymann mijn collega noemen. Dan gaan de omroepen Teleac, NPS en RVU namelijk officieel samen in de nieuwe omroep NTR. De nieuwe naam en de bijbehorende huisstijl werden vandaag gepresenteerd in Hilversum.
Teleac, NPS en RVU zijn alle 3 taakomroepen die informatie, educatie en diversiteit hoog in het vaandel hebben staan. Door te fuseren worden de krachten gebundeld en de positie in het omroepbestel verstevigd. Ook was er een financiële noodzaak om samen te gaan: wegens opgelegde kostennormen moesten de omroepen veel bezuinigen.
Van Sesamstraat tot Zandkasteel
De fusie betekent dat Sesamstraat, het Zandkasteel en de Keuringsdienst van waarde nu allemaal onder dezelfde vlag van NTR worden uitgezonden. Aan de programmering verandert verder weinig, hoewel er natuurlijk meer samen ondernomen gaat worden. SchoolTV blijft een apart merk binnen de NTR. Lees de rest van het artikel
Meedoen aan een voetbalpoule is net als de barbecue aansteken en ramen zemen (afgaande op de glazenwassers die ik in mijn leven ben tegengekomen) echt iets voor mannen. Normaal interesseert het aanvallende spel van Urugay ze geen bal, maar tijdens het WK Voetbal zijn alle mannen ineens getransformeerd in volleerde voetbalcommentatoren, kijken ze alle sportjournaals en zeggen ze dingen als: “Dus jij denkt dat Chili met 2-1 wint van Honduras? Echt niet jongen, Honduras wordt de ontdekking van dit WK!”
Terwijl je helemaal geen tweede Frank Snoeks hoeft te zijn om als winnaar van de voetbalpoule uit de bus te komen. Iedereen kan wel een rijtje getallen invullen. Kansberekening en voetbalkennis heb je daar in elk geval niet bij nodig, hooguit een dosis gezond verstand om in te kunnen schatten dat Duitsland waarschijnlijk wel van Australië zal winnen. En gelukkig krijg je in een voetbalpoule al punten als je goed hebt gegokt wie er gaat winnen of verliezen, verder is het raden van de exacte uitkomst vooral nattevingerwerk.
Tijdens dit WK ben ik erachter gekomen dat ik best wel goed ben in zulk nattevingerwerk. In de bedrijfspoule sta ik namelijk bijna bovenaan. Vanuit bovenstaande argumentatie is het een beetje hypocriet om daar trots op te zijn, maar een beetje stoer vind ik het wel, om als een van de weinige vrouwelijke deelnemers van de poule zo hoog te staan. Lees de rest van het artikel
Ik heb weer een paar nieuwe Photoshop-fabricaties toegevoegd aan mijn grafisch portfolio. Dit keer allemaal met een maatschappelijk tintje; het zijn namelijk allemaal flyers voor SchoolTV met als doelgroep maatschappijleerdocenten.
Het zijn vrij tekstuele flyers die ik heb opgemaakt met enkele elementen uit de huisstijl van het programma en een strak lettertype. Bij de prijsvraag voor docenten heb ik mijn ‘grote woorden – kleine woorden’-trucje uit de kast gehaald en veel gebruik gemaakt van rood – de kleur van Rob Wijnberg, waar de prijsvraag min of meer om draaide.
Om de opsomming van onderwerpen uit het programma ‘Focus op de maatschappij’ iets minder saai te maken heb ik ze in gekleurde vierkante blokjes geplaatst, zoals ik al eerder deed bij een flyer voor ‘Thema’s mens en natuur’. Op die manier kun je met weinig fratsen woorden toch meer visuele kracht geven.
Vroeger, toen je het onderwerp voor je jaarlijkse spreekbeurt op de basisschool nog uit zo’n informatieboekje uit de bibliotheek haalde en niet van Google, moest je als kind je werkstuk of spreekbeurt van a tot z uitschrijven. Je kon wel smokkelen door de teksten uit die boekjes letterlijk over te nemen, maar het leukst was toch de reactie van de meester als hij zei dat hij de stukjes die je zelf geschreven had het leukste vond om te lezen. Je was warempel ergens goed in!
Een paar jaar later ging je bij de schoolkrant van je middelbare school – je moest ergens beginnen – en schreef stukjes voor andere obscure blaadjes. Verslagen, recensies en andere teksten poepte je er achter elkaar uit, terwijl de rest van de klas zat te persen om er ook maar een alinea uit te krijgen. Ondertussen verbeterde je je vrienden waar het maar kon (‘neehee, het is groter dan, niet groter als!’) en opeens wist je het: ik word journalist. Lees de rest van het artikel
De winnaars zijn bekend, dus de prijsvraag die ik maakte voor de Dag van de media mag online! Ik ben als redacteur betrokken bij het project MediaMind, dat gisteren zijn hoogtepunt beleefde in Beeld en Geluid met 300 leerlingen en hun docenten. De prijsvraag die zij ’s ochtends invulden heb ik bedacht en ontworpen.
Het resultaat is een eenvoudig maar strak A4′tje met 5 vragen over de Publieke Omroep. Het logo en de rest van de huisstijl van MediaMind leende zich uitstekend voor het maken van deze prijsvraag. Vanaf vandaag staat ie officieel in mijn grafisch portfolio.
Ik zou veel meer moeten schrijven, bedenk ik me als ik naar de Linkedin-pagina’s van mijn oud-studiegenoten en hun ‘connections’ kijk. De een freelancet voor tig verschillende bedrijven en tijdschriften, de ander is zelfs bezig met een boek. Niet dat ik zo slecht bezig ben, helemaal niet: ik heb een best indrukwekkend portfolio op mijn website staan en als multimediaredacteur bij een omroep zit ik ook helemaal niet verkeerd.
Maar ik schrijf minder dan dat ik zou willen, en nu er in de begroting op mijn werk maar 1 uur per week is vrijgemaakt voor het maken van nieuwe content zoals dat heet, schrijf ik niet meer dan een paar Twitterberichtjes voor de Beeldbank of MediaMind per week, à 140 tekens per stuk. Tel uit je winst.
En ik vind het moeilijk om zonder aanleiding gewoon in het wildeweg te gaan schrijven. Er moet echt ergens een oproep staan in een krant of op een website om een stuk te schrijven voor de een of andere wedstrijd wil ik eindelijk de pen weer eens oppakken. In mijn documenten op m’n computer staan zelfs nog een stuk of tien nooit afgemaakte columns en artikelen te verstoffen. Af en toe begin ik vol goede moed aan het schrijven hele ad remme stukjes, met van die lekkere korte zinnen en cynische grapjes, trucjes die ik heb afgekeken van andere columnisten. Maar zodra ik er een bevredigend eind aan probeer te breien is mijn inspiratie op, moet de hamster gevoerd worden of staat de postbode voor de deur.
Kortom, ik vind altijd wel een excuus om het niet af te maken. Misschien komt dat doordat ik onbewust altijd probeer vast te houden aan een bepaalde structuur. Ik bedenk voordat ik een recensie of sfeerverslag ga schrijven nooit hoeveel alinea’s ik ga besteden aan het beschrijven van de voorstelling of het citeren van mensen, maar zodra ik overga op een ander genre, zoals de column, denk ik toch in witregels, tussenkopjes en topische zinnen.
Misschien leg ik de lat voor mezelf wel te hoog. Ik bedoel, de meeste tekst op internet bestaat uit reclame en geleuter, dus daar doe ik al niet voor onder. En het is niet alsof mijn stukjes in de krant komen, wat mijn faalangst zou kunnen rechtvaardigen. Misschien ben ik gewoon bang om de 40 bezoekers die mijn website dagelijks bezoeken teleur te stellen. Dat ze denken ‘nou nou, heeft die Marjolein niets beters om over te schrijven dan haar hamster?’. Dat wil ik natuurlijk ook niet. Maar het is allicht beter dan helemaal niet te schrijven. Dat staat zo suf, heb ik nota bene een weblog met naast elke post de datum prominent in beeld, duurt het soms weken of maanden voor er iets nieuws op staat. Dat moet anders kunnen. Heb ik toch nog een goed voornemen voor 2010.
Reünies: een ramp voor degenen die na hun studie nog niks hebben bereikt; een feest voor de strebers die promotie na promotie binnenhalen. Je kunt je dus voorstellen dat het feestje rond het 10-jarig bestaan van mijn master Nieuwe media & digitale cultuur mijn zelfvertrouwen danig opkrikte.
Even serieus: nadat ik mijn studie in 2007 had afgerond liep ik lange tijd rond met een groot vraagteken op mijn hoofd. Wat wil ik, wat kan ik, en welk bedrijf wil iemand aannemen die heel goed kan eh, nadenken? Inmiddels zit ik al 8 maanden goed op m’n plek als multimediaredacteur bij Teleac, maar ik kan me de onzekerheid als pas afgestudeerde nog goed herinneren. Lees de rest van het artikel
Een nieuw initiatief op het gebied van journalistiek: Mediacontainer. 12 jonge journalisten hebben zich verzameld in dit collectief. Sinds deze week verzorgen ze beurtelings een recensie op de entertainmentpagina in Sp!ts.
Mediacontainer
In de journalistiek liggen de banen niet voor het oprapen, ontdekten de (ex-)studenten journalistiek. Onder de noemer ‘Mediacontainer’ bieden ze daarom gezamenlijk hun diensten aan, zodat ze elkaar kunnen helpen aan opdrachten en ervaring. Lees de rest van het artikel
Als ik merk dat ik zelfs geen tijd meer heb om mijn favoriete celebrity-, gossip-, plastic surgery gone wrong- en photoshopdisasters-weblogs te bekijken, weet ik dat ik het te druk heb.’s Avonds blijft de computer bij voorkeur uit want de stroomleverancier op mijn werk verdient al genoeg aan me. Mijn bureau is bezaaid met post-its en todo-lijsten en mijn Outlook-agenda puilt uit met afspraken: is dit waar ik vier jaar voor heb gestudeerd?
Ja, alleen hadden ze me op de universiteit ook wel een cursusje office management mogen geven. Na vier jaar de theorieën van dooie filosofen (Adorno heeft gelijk! Nee, Foucault! ) te hebben toegepast op mobiele telefonie, gaming en internet kom ik tot de conclusie dat het in de wereld van media vooral belangrijk is je te onderscheiden door daadkracht, en niet door essays die toch niemand leest. Daar heb je discipline voor nodig, en een opgeruimd hoofd. Dat hadden ze er wel even bij mogen zeggen. Lees de rest van het artikel
3FM zet tijdens de actie Serious Request ieder jaar samen met het Rode Kruis een stille ramp op de kaart. Dit keer voert de radiozender actie voor vluchtelingen. Van 19 tot 24 december zitten drie dj’s in het glazen huis in Breda waar luisteraars tegen betaling plaatjes kunnen aanvragen of op andere ludieke manieren geld kunnen doneren. Schooltv doet dit jaar voor het eerst dit jaar mee met een online lespakket.
Het vluchtelingenprobleem is niet bepaald een sexy thema. Maar 3FM spreekt jongeren wel heel erg aan. Om het thema van Serious Request meer achtergrond te geven hebben we op Eigenwijzer een lespakket samengesteld waarmee scholen aandacht kunnen besteden aan de actie. Op www.eigenwijzer.nl/seriousrequest vinden leerlingen achtergrondinformatie, beeldmateriaal en opdrachten. De handleiding voor de docent is te downloaden op www.schooltv.nl/seriousrequest_docent.
Hoewel ik bij Teleac werk, kan ik vanaf 1 september Jörgen Raymann mijn collega noemen. Dan gaan de omroepen Teleac, NPS en RVU namelijk officieel samen in de nieuwe omroep NTR. De nieuwe naam en de bijbehorende huisstijl werden vandaag gepresenteerd in Hilversum. 
Meedoen aan een voetbalpoule is net als de barbecue aansteken en ramen zemen (afgaande op de glazenwassers die ik in mijn leven ben tegengekomen) echt iets voor mannen. Normaal interesseert het aanvallende spel van Urugay ze geen bal, maar tijdens het WK Voetbal zijn alle mannen ineens getransformeerd in volleerde voetbalcommentatoren, kijken ze alle sportjournaals en zeggen ze dingen als: “Dus jij denkt dat Chili met 2-1 wint van Honduras? Echt niet jongen, Honduras wordt de ontdekking van dit WK!”
Ik heb weer een paar nieuwe Photoshop-fabricaties toegevoegd aan mijn 
veel meer moeten schrijven, bedenk ik me als ik naar de Linkedin-pagina’s van mijn oud-studiegenoten en hun ‘connections’ kijk. De een freelancet voor tig verschillende bedrijven en tijdschriften, de ander is zelfs bezig met een boek. Niet dat ik zo slecht bezig ben, helemaal niet: ik heb een best indrukwekkend portfolio op mijn website staan en als multimediaredacteur bij een omroep zit ik ook helemaal niet verkeerd. 
Een nieuw initiatief op het gebied van journalistiek: Mediacontainer. 12 jonge journalisten hebben zich verzameld in dit collectief. Sinds deze week verzorgen ze beurtelings een recensie op de entertainmentpagina in Sp!ts.